Μπάρακ Ομπάμα

[maria]

Το δίλημμα είναι σαφές: τελικά ο Μπάρακ Ομπάμα είναι κύκνος ή γεράκι;

Οι φυλετικές ρίζες και το άφθαρτο πολιτικά προφίλ του έπεισαν την αμερικανική και παγκόσμια κοινή γνώμη ότι μπορεί να φέρει την αλλαγή στην Ουάσιγκτον και να απαλλάξει τις ΗΠΑ από τη σφραγίδα του «πλανητικού μπάτσου». Πόσο διαφέρει όμως από τους πολεμοχαρείς Τζον Μακέιν ή Τζορτζ Μπους; Ας αρκεστούμε σε όσα λέει ο ίδιος. Σε όλα τα θέματα εξωτερικής πολιτικής (με την εξαίρεση του Ιράν), ο Ομπάμα τηρεί γερακίσια στάση.

Αν προσθέσουμε την παρουσία δίπλα του τού πολύπειρου σε θέματα εξωτερικής πολιτικής Τζο Μπάιντεν (υπέρμαχου μεταξύ άλλων του πολέμου στα Βαλκάνια), τότε ο Ομπάμα μόνο με κύκνο δεν μοιάζει...

Ιράκ:

Οι οπαδοί του θυμίζουν ότι ήταν από την αρχή κόντρα στον πόλεμο, παραλείπουν όμως το «γιατί». Όχι επειδή ήταν παράνομος, βάρβαρος ή ανήθικος, αλλά επειδή έκρινε (σωστά) πως οι ΗΠΑ δεν θα τον κέρδιζαν. Στην προεκλογική περίοδο δεσμεύτηκε για αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων εντός 16 μηνών. Αλλά στις 4 Αυγούστου δήλωσε στο Newsweek πως στο Ιράκ θα παραμείνουν μικρές μονάδες του στρατού. Το μέγεθός τους «θα εξαρτηθεί πλήρως από το πώς θα διαμορφωθούν οι συνθήκες...».

Αφγανιστάν:

Σε άρθρο του στους New York Times (14.7.2008), ο Ομπάμα ξεχωρίζει το Αφγανιστάν ως τον βασικό στρατιωτικό στόχο των ΗΠΑ. Η αποχώρηση από το Ιράκ έχει ως παράπλευρο σκοπό την ενίσχυση των στρατευμάτων στο Αφγανιστάν. «Ως πρόεδρος θα ακολουθήσω μια νέα στρατηγική ενισχύοντας τις δυνάμεις μας στο Αφγανιστάν με 2 τουλάχιστον ταξιαρχίες». Δηλαδή, όχι μόνο δεν αντιτίθεται στη συνεχιζόμενη σφαγή αμάχων, αλλά ζητάει κι άλλο στρατό.

Πακιστάν:

Εδώ είναι πιο σκληρός κι από τους Pεπουμπλικάνους. Υποστηρίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εντός πακιστανικού εδάφους, με ή χωρίς τη συγκατάθεση της (σύμμαχης) πακιστανικής κυβέρνησης, προκειμένου να καταδιώξει ομάδες της Αλ Κάιντα. Εισβολή σε ξένο έδαφος δηλαδή.

Ισραήλ:

Στην προσπάθειά του να καθησυχάσει το ισραηλινό λόμπι, ξεπέρασε και τους πιο σκληροπυρηνικούς υποστηρικτές του Ισραήλ. Στο ετήσιο συμπόσιο της AIPAC (4.6.2008), δήλωσε πως η Ιερουσαλήμ θα είναι η πρωτεύουσα του Ισραήλ – κάτι που αποτελεί παραβίαση του διεθνούς δικαίου, αποκλείεται ακόμα κι από τους Pεπουμπλικάνους και φυσικά εξόργισε τους Παλαιστίνιους.

Λατινική Αμερική:

Σε ομιλία του προς τους εξόριστους Κουβανούς στο Μαϊάμι (23.5.2008), είπε πως οι ΗΠΑ «έχασαν τη Λατινική Αμερική», αποκαλώντας τις κυβερνήσεις της Βολιβίας, της Βενεζουέλας και της Νικαράγουας ως «κενό που πρέπει να καλυφθεί» (πώς άραγε. Πιστεύει, λέει, κι αυτός σε μια Λατινική Αμερική που θα λειτουργεί ως η «πίσω αυλή» των ΗΠΑ.

Πολεμική βιομηχανία:

Σε άρθρο του στο Foreign Affairs (7.2007), τάχθηκε υπέρ της ενίσχυσης του στρατού με 90.000 άντρες, ενώ ο Richard Danzig, σύμβουλός του σε θέματα εθνικής ασφαλείας, είπε στη Wall Street Journal πως δεν προβλέπει καμία μείωση των αμυντικών δαπανών.

Στις στοιχειωμένες από την 11η Σεπτέμβρη ΗΠΑ, ίσως να είναι απαραίτητο να παρουσιαστεί κανείς γεράκι στην προεκλογική κούρσα για να μεταμορφωθεί σε κύκνο μπαίνοντας στον Λευκό Οίκο. Ή μήπως ισχύει το αντίθετο; Ο κορυφαίος δημοσιογράφος Τζον Πίλτζερ στο περιοδικό New Statesman γράφει εδώ και καιρό για τον Μπάρακ Ομπάμα: «Το ότι είναι γλυκός και μαύρος είναι άσχετο. Είναι “ο νέος Μπλερ”, “το προϊόν μιας ψευδαίσθησης”, “ένας βομβιστής”».

topontiki.gr

[pajeroTR4]

Απο οσα ειδα και διαβασα αυτες τις μερες εμας των Ελληνων πηραν τα μυαλα μας αερα δεν ειναι ελληνας ο ανθρωπος παιδια αμερικανος ειναι!!! Τα συμφεροντα τους ειναι διαφορετικα απο τα δικα μας απλα ο ανθρωπος ειναι πανεξυπνος και '' καλο παιδι'' δεν ειναι ηλιθιος σαν τον προηγουμενο

[grek]

Η «ψυχολογική μεταβίβαση» της εξουσίας στον Λευκό Οίκο έγινε χθες, με την ξενάγηση του ζεύγους Μπους στο ζεύγος Ομπάμα. Αλλά «ως τις 20 Ιανουαρίου 2009 η Αμερική θα έχει μόνο έναν πρόεδρο κι αυτός θα είναι ο Τζορτζ Μπους», τόνισε ο προσωπάρχης, Τζος Μπόλτεν.

Μόνο ο Θεός της Αμερικής ξέρει τι είπαν ακριβώς μέσα στο Οβάλ Γραφείο ο «παλιός» με τον «νέο» σε μια «αυστηρά ιδιωτική κουβέντα». Ισως έχουμε μπροστά μας την πιο περίεργη δίμηνη συγκατοίκηση στην αμερικανική ιστορία, σε μια εποχή που οι αποφάσεις δε μπορούν να περιμένουν.

Ούτε στην οικονομία ούτε στα πολεμικά μέτωπα. Χθες πάντως ο Ομπάμα επιβεβαίωσε ότι δεν θα παραβρεθεί στη διάσκεψη G20 για την παγκόσμια οικονομική κρίση, που θα γίνει στην Ουάσιγκτον στις 14-15 Νοεμβρίου. «Δεν θέλω να ενεργώ σαν σκιώδης πρόεδρος», ήταν η δικαιολογία. Η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Ντάνα Περίνο, άφησε να εννοηθεί πως οι δύο ηγέτες θα συνεχίσουν να συνεργάζονται ως την ορκωμοσία.

Παρότι ο Ομπάμα σκοπεύει να ανατρέψει εκ βάθρων την πολιτική του προκατόχου του και επέκρινε προεκλογικά την «αποτυχημένη οκταετία Μπους», οι δύο άνδρες άφησαν την ένταση έξω από το φωτογραφικό κάδρο. Μετά το τέλος της συνάντησης, δεν σκόπευαν να κάνουν δηλώσεις στις κάμερες. «Αφήνουν τις φωτογραφίες να μιλήσουν από μόνες τους», είπε χαρακτηριστικά συνεργάτης του Ομπάμα.

Ο απερχόμενος πρόεδρος και η Λόρα Μπους υποδέχτηκαν τον Μπαράκ και τη Μισέλ Ομπάμα με χαμόγελα και θερμές χειραψίες μόλις βγήκαν από τη λιμουζίνα που τους μετέφερε στη νότια πύλη του Λευκού Οίκου. Αφού περπάτησαν για λίγο στους κήπους και στην κιονοστοιχία της Δυτικής Πτέρυγας, οι παλιοί ένοικοι σύστησαν στους νέους τον υπεύθυνο πρωτοκόλλου στο Διπλωματικό Δωμάτιο Υποδοχής και στη συνέχεια οι άνδρες άφησαν τις γυναίκες μόνες τους.

Την ώρα που η Λόρα ξεναγούσε τη Μισέλ στα σαλόνια, στις κρεβατοκάμαρες και στα παιδικά δωμάτια της 10χρονης Μάλια και της 7χρονης Σάσα Ομπάμα, ο πρώτος μαύρος πρόεδρος των ΗΠΑ περνούσε για πρώτη φορά το κατώφλι του Οβάλ Γραφείου. Ο Ομπάμα επισκέφθηκε τον Λευκό Οίκο και στην έκτακτη σύσκεψη του Σεπτεμβρίου μετά το κραχ της Γουόλ Στριτ, αλλά στο «πλανηταρχικό γραφείο» ήταν η πρώτη του επίσκεψη.

Η ψυχρότερη συνάντηση του είδους ήταν ανάμεσα στους Κάρτερ και Ρίγκαν το 1980, ενώ το 1960 ο νεαρός Κένεντι είχε εντυπωσιάσει τον επιφυλακτικό στρατηγό Αϊζενχάουερ. Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με δημοσκόπηση του CNN, o Μπους είναι ο αντιπαθέστερος απερχόμενος πρόεδρος στην 60χρονη ιστορία των... δημοσκοπήσεων, με το 76% των Αμερικανών να τον αποδοκιμάζουν. Ούτε ο Νίξον που διώχθηκε κακήν κακώς πριν από τη λήξη της θητείας του λόγω του Ουότεργκεϊτ δεν είχε τόσο χαμηλά ποσοστά!

«ΡΕΦΟΡΜΙΣΤΕΣ» ΕΝΑΝΤΙΟΝ «ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΩΝ»
Εισηγήσεις στον Ομπάμα από δύο οικονομικές σχολές

Δύο οικονομικές σχολές συγκρούονται για την «καρδιά και το μυαλό» του Μπαράκ Ομπάμα. Η μία «ρεφορμιστική / κεντροαριστερή», που την εκπροσωπεί ο φετινός νομπελίστας Οικονομίας, Πολ Κρούγκμαν. Η άλλη «μετριοπαθής / κεντροδεξιά», με μπροστάρη τον εκπρόσωπο της Σχολής του Σικάγου, Ντέιβιντ Μπρουκς.

Οι δύο «οικονομικοί εγκέφαλοι» διασταύρωσαν τα ξίφη τους στην ίδια σελίδα των New York Times, καλώντας τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ να ακολουθήσει εντελώς διαφορετικές προτεραιότητες. Σε γενικές γραμμές ο Κρούγκμαν ζητεί μεγάλες μεταρρυθμίσεις και αύξηση των δημοσίων δαπανών, σε αντίθεση με τον Μπρουκς που είναι υπέρ των προσεκτικών βημάτων και της συναίνεσης με τους μετριοπαθείς Ρεπουμπλικάνους.

«Τίποτε από τα δύο. Ο νέος πρόεδρος θα ακολουθήσει τον Τρίτο Δρόμο», προβλέπει ο πρώην νομπελίστας Τζέιμς Χέκμαν, παλιό στέλεχος της νεοφιλελεύθερης Σχολής του Σικάγου, που έβαλε νερό στο κρασί του. «Ο Ομπάμα δεν θα κάνει ακρότητες, αλλά θα αντιμετωπίσει με πραγματισμό τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση από το 1929», έγραψε.

Ο «θερμόαιμος» Κρούγκμαν θεωρεί τις πρόσφατες εκλογές ένα είδος δημοψηφίσματος υπέρ της ρεφορμιστικής ιδεολογίας. «Ο Ομπάμα», έγραψε, «υποσχέθηκε κράτος πρόνοιας και φορολογικές ελαφρύνσεις στα μεσαία στρώματα, τα οποία θα χρηματοδοτήσει με φόρους στα υψηλότερα εισοδήματα. Πρέπει να μιμηθεί τον Ρούζβελτ του 1933 με ένα καινούργιο New Deal». Ο Μπρουκς, αντιθέτως, θεωρεί την επικράτηση Ομπάμα «νίκη του Κέντρου και όχι της Αριστεράς».