Τα βασικά “εργαλεία” για ρυμούλκηση είναι οι ιμάντες, τα σχοινιά (ειδικά σχοινιά και όχι απλά) όπως και τα σχοινιά Kinetic και φυσικά τα ναυτικά κλειδιά για τη σύνδεση είτε του ιμάντα με το αυτοκίνητο είτε των δύο ιμάντων μεταξύ τους. Οι ιμάντες διατίθενται σε διάφορους τύπους και ανάλογα με το χρώμα τους έχουν διαφορετικές αντοχές. Συνήθως για την έλξη ενός αυτοκινήτου χρησιμοποιείται κίτρινος ή πράσινος ιμάντας. Πριν προβούμε στην αγορά κάποιου, πρέπει οπωσδήποτε να ελέγχουμε αν είναι έλξης ή φορτίου. Για να γίνουμε πιο σαφείς, υπάρχουν ιμάντες με την ίδια αντοχή, απλά κάποιοι είναι κατάλληλοι για άρση φορτίου και δεν αντέχουν στα απότομα τραβήγματα που είναι κατασκευασμένοι να αντέχουν οι ιμάντες έλξης. Στις περισσότερες περιπτώσεις πάντως, εάν η αγορά πραγματοποιηθεί από κατάστημα που πουλά είδη για τετρακίνητα, είναι σχεδόν σίγουρο ότι ο ιμάντας θα είναι έλξης. Σε αυτό το σημείο να υπενθυμίσουμε επίσης ότι η αντοχή του ιμάντα πρέπει να είναι πολλαπλάσια του βάρους του οχήματος. Τα σχοινιά Kinetic είναι ένα σχετικά νέο προϊόν στο χώρο (για την Ελλάδα) και δρουν όπως τα σχοινιά banjee. Το εξωτερικό τους έχει μια ειδική πλέξη που τους επιτρέπει να έχουν ελαστικότητα. Ο πυρήνας τους αποτελείται από λάστιχα μεγάλης αντοχής που κατά τη διάρκεια της έλξης (τέντωμα) αποθηκεύουν κινητική ενέργεια -εξ ου και το όνομά τους- η οποία μετά απελευθερώνεται και βοηθά στην έλξη. Έτσι, η έλξη μπορεί να γίνει και από αυτοκίνητο με μικρότερες δυνατότητες από ό,τι χρειάζεται ο ιμάντας. Τα σχοινιά αυτά διατίθενται σε διαφορετικές αντοχές και μήκη, ωστόσο απαιτείται προσοχή κατά τη χρήση τους, μιας και αν καταπονηθούν, χάνουν την αντοχή τους και σπάνε. Λόγω της τεχνολογίας τους είναι αρκετά ακριβά, αλλά αξίζουν τα χρήματα που θα δαπανήσετε για την αγορά τους. Το κυριότερο όλων πάντως είναι να υπάρχουν στο αυτοκίνητο σημεία πρόσδεσης. Τα εργοστασιακά σημεία δεν είναι τόσο ισχυρά σε απότομα και βίαια τραβήγματα που απαιτούνται αρκετές φορές για να ξεκολλήσει ένα αυτοκίνητο και έτσι καλό θα είναι να φτιάξετε ή να τοποθετήσετε κάποια “πιο καλά”. Τέλος, για να ολοκληρώσουμε τα περί έλξης, υπάρχουν και οι σταθερές ρυμούλκες. Ο εν λόγω τρόπος έλξης δεν συνιστάται για το ξεκόλλημα κάποιου οχήματος από τη δύσκολη θέση, αλλά για τη ρυμούλκηση ενός οχήματος που αντιμετωπίζει πρόβλημα στο να κινηθεί μόνο του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το θετικό σε σχέση με τη χρήση ιμάντα ή σχοινιού είναι ότι η απόσταση μεταξύ ρυμουλκού-ρυμουλκούμενου είναι σταθερή, δεν χρειάζεται μεγάλη χρήση φρένου από το δεύτερο και τόσο στις αλλαγές πορείας όσο και στις στροφές τα δύο οχήματα είναι πιο ευέλικτα. Η σταθερή ρυμούλκα απαντάται σε δύο τύπους.
Ο πρώτος τύπος είναι σχήματος τριγώνου, με δύο δοκάρια που ενώνονται στο ρυμουλκό σε ένα σημείο και πιάνουν στον κοτσαδόρο, είτε σε μορφή μπίλιας είτε σε μορφή κρίκου, με την άλλη πλευρά να πιάνει στις γωνίες του έτερου οχήματος (συνήθως κοντά στα άκρα του μπροστινού συστήματος). Ο δεύτερος τύπος αποτελείται από ένα δοκάρι που όπως και στην προηγούμενη περίπτωση πιάνει στον κοτσαδόρο του ρυμουλκού και στο ρυμουλκούμενο σε ένα σημείο. Η διαφορά μεταξύ τους είναι ότι στον πρώτο τύπο το ρυμουλκούμενο όχημα δεν χρειάζεται να έχει οδηγό, μιας και στρίβει από μόνο του. Να σημειωθεί επίσης ότι αυτού του τύπου η ρυμούλκηση είναι ευρέως διαδεδομένη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Όπως και στη χρήση εργάτη, έτσι και εδώ, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή, μιας και οι δυνάμεις που αναπτύσσονται είναι πολύ μεγάλες. Βέβαια, χρησιμοποιώντας ιμάντα ο κίνδυνος είναι μικρότερος, καθώς η ανελαστικότητά του δεν αντιδρά με τον τρόπο που αντιδρούν τα συρματόσχοινα και τα σχοινιά Kinetic.
