02 Μάρτιος 2010
Επιμέλεια: Μάνος Χωριανόπουλος
Πριν λίγες ημέρες εκεί που περπατούσα αμέριμνος, σταμάτησε δίπλα μου μια λιμουζίνα. Η πόρτα άνοιξε και από μέσα βγήκε ένας επιχειρηματίας με βλέμμα γεμάτο ενοχές. Σε μια εξομολόγηση πατριώτη προς πατριώτη, δήλωσε έτοιμος για θυσίες. "Για την πατρίδα δίνω τα υπερκέρδη μου, δύο offshore εταιρείες και το εξοχικό μου στη Μαγιόρκα" μου είπε με δάκρυα στα μάτια.
Πόσο αληθινή μπορεί να είναι η παραπάνω αφήγηση; Όσο αληθινή είναι και η ιστορία που είπε ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο.
"Είναι έτοιμοι οι άνθρωποι του ενός μισθού να βοηθήσουν τη χώρα" είπε ο Γ. Παπανδρέου και πρόσθεσε ότι τον σταματούν στον δρόμο και του λένε "για την πατρίδα δίνουμε και τον μισθό μας".
Αν σταματούν τον πρωθυπουργό στο δρόμο μισθωτοί και του ζητάνε να τους πάρει τα χρήματα, τότε εμένα με σταματάνε επιχειρηματίες. Δεν σηκώνω κουβέντα.
Αλλά ας υποθέσουμε ότι πράγματι το άκουσε αυτό ο κ. Παπανδρέου από κάποιον πολίτη, ποιος άραγε να ήταν αυτός;
Να ήταν κάποιος που έχει τρία παιδιά, του μειώνουν τον μισθό και πρόσφατα η σύζυγός του έχασε τη δουλειά της;
Να ήταν κάποιο νέο παιδί που είχε ως πρώτο μισθό τα 500 ευρώ και έπιασε δεύτερη δουλειά το απόγευμα για να παίρνει άλλα 400 και να μην πεθάνει της πείνας;
Να ήταν κάποιος άνεργος που ειρωνευόταν τον πρωθυπουργό της χώρας;
Το πιο πιθανό είναι να πρόκειται για κάποιον από τους συμπατριώτες μας, που έχοντας για πολλά χρόνια το κόμμα κορώνα στο κεφάλι τους, έχουν σήμερα τα περιθώρια για θυσία.
Διότι αν έχεις ένα μαγαζάκι και επειδή είσαι πρόεδρος της τάδε κλαδικής, έχεις τρεις αργομισθίες, είσαι κάτοχος τριών εξοχικών, πέντε διαμερισμάτων και άλλων πολλών, που δεν δικαιολογούνται από το επάγγελμά σου, τότε ναι, είσαι έτοιμος για θυσίες.
Συμμετείχες στο πάρτι και στην διόγκωση του χρέους και τώρα μπορείς να γίνεις ο πρωταγωνιστής στα παραμύθια του πρωθυπουργού. Όσοι όμως δεν συμμετείχαν, όσοι ζουν μια ζωή στενόχωρη, όσοι πάλεψαν σκληρά και βλέπουν την εργασία τους να αξίζει 500 ευρώ, τους φόρους να πέφτουν βροχή και την κυβέρνηση να δηλώνει έτοιμη να κόψει τον 14ο μισθό, δεν θα μπορούσαν ποτέ να ζητήσουν την οικονομική τους εξόντωση.
Προφανώς για την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ που στηρίζουν κάθε μέτρο αφαίμαξης των πολιτών, ο μισθωτός που ανέφερε ο πρωθυπουργός είναι πολύ καλύτερος πατριώτης από κάποιον που αντιδρά επειδή δεν θεωρεί ότι είναι δίκαιο αυτό που γίνεται, αλλά κυρίως επειδή δεν έχει τα περιθώρια για θυσίες.
Ας είναι. Έτσι και αλλιώς, ο φτωχός χωρίς γνωριμίες και διασυνδέσεις και ο βολεμένος ή ο πλούσιος, δεν κατοικούν στην ίδια πατρίδα, δεν έχουν την ίδια αντιμετώπιση, δεν πάνε στα ίδια νοσοκομεία και δεν στέλνουν τα παιδιά τους στα ίδια σχολεία.
17 Μάρτιος 2010
Επιμέλεια: Μάνος Χωριανόπουλος
Είναι απορίας άξιον πώς μια χώρα με την ευρωπαϊκή συνέπεια της Γερμανίας, ανέχεται απατεώνες σαν εμάς στην ευρωζώνη.
Η αφοσίωση της Γερμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (συμφερόντων) είναι παροιμιώδης. Από την προσέλκυση επενδύσεων με κάθε τρόπο (πχ καθήλωση μισθών στη Γερμανία εδώ και χρόνια), σε βάρος των άλλων κρατών-μελών της ΕΕ, στην... ανοχή στους κερδοσκόπους και τα χτυπήματά τους στους αδύναμους κρίκους της ευρωζώνης και κατ' επέκταση στο κοινό νόμισμα.
Γιατί να μην μπλοκάρει την έμπρακτη στήριξη στην Ελλάδα, μέχρι και την τελευταία στιγμή και να μην καθυστερεί κάθε απόφαση για εφαρμογή σχεδίου παροχής βοήθειας, όταν η πτώση του ευρώ ευνοεί τις εξαγωγές της; Τα συμφέροντά της φροντίζει και μάλιστα κατά τον καλύτερο τρόπο.
Την ίδια ώρα, η Ελλάδα, αγοράζει παροπλισμένο επί τετραετία υποβρύχιο, το οποίο μάλιστα γέρνει, από τους Γερμανούς, οι οποίοι καθόλου δεν ενοχλούνται για το ότι μια χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας μπαίνει σε τέτοια έξοδα.
Φυσικά τα παραπάνω θέματα δεν γίνεται να θιγούν από τον -σύμφωνα με τα εγχώρια ΜΜΕ- λαμπερό στο εξωτερικό και μετρ της διπλωματίας, Έλληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου.
Ο δικός μας τσαμπουκάς εξαντλείται στην επίκληση του Διεθνους Νομισματικού Ταμείου και στο να καλέσει ο κ. Πετσάλνικος τον πρέσβη της Γερμανίας και να τον μαλώσει επειδή ένας δημοσιογράφος έπαιξε με τα δάχτυλα του αγάλματος της Αφροδίτης της Μήλου, σε ένα δημοσίευμα της πλάκας.
Θα αποτελούσε πραγματική διπλωματική επιτυχία, μια σοβαρή πρωτοβουλία για αμοιβαία μείωση εξοπλισμών Ελλάδας-Τουρκίας, με δέσμευση Παπανδρέου-Ερντογάν, ώστε να πάψουμε να είμαστε οι πρώτοι εισαγωγείς όπλων στην Ευρώπη.
Δυστυχώς όμως την περίοδο αυτή, που ο ελληνικός λαός καλείται να σηκώσει το βάρος της δημοσιονομικής εξυγίανσης και να πληρώσει τον λογαριασμό, όχι μόνο δεν ακούγεται κουβέντα για εξοικονόμηση χρημάτων με αυτό τον τρόπο, αλλά αγοράζουμε και σαβούρες, δήθεν για να τις πουλήσουμε, αν φυσικά βρούμε κορόιδα μεγαλύτερα από την αφεντιά μας.
Μην είμαστε όμως άδικοι. Δεν είναι όλα μαύρα! Η εξωτερική πολιτκή του κ. Παπανδρέου μας δίνει το δικαίωμα να πανηγυρίζουμε για την άρση του εξευτελισμού της βίζας, για όσους επιθυμούν να ταξιδέψουν στις ΗΠΑ. Αν μάλιστα διοργανώνονταν ταξίδια στις ΗΠΑ με το υποβρύχιο που γέρνει, θα μιλάγαμε για τη μεγαλύτερη επιτυχία από την εποχή της "διπλωματίας του ζεϊμπέκικου".
Επιμέλεια: Μάνος Χωριανόπουλος
Σήμερα θα ανοίξουμε το λεξικό, διότι έκαστος στο είδος του. Άλλοι ανοίγουν σαμπάνιες και άλλοι λεξικά.
Σοσιαλισμός: Κοινωνικοοικονομική θεωρία που αποβλέπει στην κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Σοσιαλδημοκρατία: Πολιτική ιδεολογία που επιδιώκει τις κοινωνικοοικονομικές αλλαγές του σοσιαλισμού με βαθμιαίες μεταρρυθμίσεις.
Λαμβάνοντας υπ' όψιν τα παραπάνω, καταλαβαίνουμε ότι το ΠΑΣΟΚ, εφαρμόζει έναν σοσιαλισμό δικιάς του έμπνευσης, τον σοσιαλισμό με απάνθρωπο ή νεοφιλελεύθερο πρόσωπο.
Οφείλουμε πάντως να αναγνωρίσουμε ότι τον εφαρμόζει με συνέπεια. Από το ξύλο στα "περήφανα γηρατειά" έξω από το Μαξίμου το 1995, στον ψεκασμό του Μανώλη Γλέζου που τόλμησε να ακουμπήσει την ασπίδα αστυνομικού.
Από τα μέτρα λιτότητας του εκσυγχρονισμού (για λίγους), στα έκτακτα μέτρα της σαμπάνιας (μην κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις). Περιστατικά ντροπής και μέτρα απαράδεκτα για ένα κόμμα που τολμά να αυτοαποκαλείται σοσιαλιστικό.
Μια κυβέρνηση κρίνεται από την συνέπειά της ως προς τις προεκλογικές της δεσμεύσεις και φυσικά από τα αποτελέσματα.
Αν αναλογιστούμε το πόσο γρήγορα ξέχασε ο κ. Παπανδρέου τις υποσχέσεις του, αλλά και το ότι τα νέα μέτρα οδηγούν στην ύφεση τη χώρα και στην οικονομική εξαθλίωση τον λαό, ήδη η νέα κυβέρνηση είναι αποτυχημένη.
Τέτοια είναι η κατάντια της, που πρόλαβε να αποκτήσει τον Παυλόπουλο και τον Μανώλη της. Ο κ. Χρυσοχοΐδης θυμίζει τον.... επιτυχημένο υπουργό Εσωτερικών της ΝΔ, αφού ό,τι και να γίνει δεν κουνιέται από τη θέση του. Ο κ. Παπουτσής ξεπέρασε ήδη σε τζάμπα μαγκιά τον κ. Μανώλη, που ήταν πάντα έτοιμος να ρίξει την κυβέρνηση Καραμανλή, καθώς διαφωνούσε για το καλό του λαού.
Ο πρωθυπουργός εξαπάτησε ενσυνείδητα τους πολίτες και πήρε τα μέτρα που υποσχόταν ο κουρασμένος Κώστας Καραμανλής.
Όλα όσα έκρινε ως μέτρα καταστρεπτικά για τον τόπο, τα ανακοίνωσε τον τελευταίο μήνα. Δεν πήρε τα χρήματα "που υπήρχαν" από τους έχοντες, δεν πίεσε τις τράπεζες, οι οποίες από το 2004 έως το 2009 είχαν κέρδη 300 δισεκατομμυρίωνν ευρώ (όσο δηλαδή το ύψος του χρέους), δεν απαίτησε τη συνδρομή της εκκλησίας.
Ήρθαν στην εξουσία χωρίς κανένα σχέδιο, ανέτοιμοι και φοβισμένοι απέναντι στην Ευρώπη και τους κερδοσκόπους. Θα φύγουν ως άξιοι συνεχιστές της γαλάζιας κυβέρνησης καταστροφής, από την οποία προεκλογικά διέφεραν τόσο πολύ (στα λόγια).
ΥΓ Εφόσον ο κ. Χρυσοχοΐδης παραμείνει στη θέση του, μήπως θα μπορούσε να αφαιρέσει από την εκπαίδευση των ΜΑΤ τη λοβοτομή; Όχι για να ξέρουν ποιος είναι ο Γλέζος. Δεν έχω τόσο μεγάλες απαιτήσεις. Απλά για να μην ψεκάζουν με χημικά στο πρόσωπο, τον παππού και τη γιαγιά τους.
