Ανεκδοτα....

[skippybi]

[stakyr]

> > Ο Τζο, ένας αθλητικός τύπος, ήθελε από
> > καιρό να πάρει ένα μοτοσακό.
> > Όσπου μια μέρα η τύχη τον βοηθά και
> > πέφτει πάνω σε ένα ξεπούλημα.
> > Μια Harley πουλιώταν σε τιμή
> > ευκαιρίας.
> > Το μηχανάκι, αν και ήταν 10
> > χρονών, φαινόταν πιο καλό κι
> απόκαινούργιο. Άστραφτε από γυαλάδα σαν να είχε μόλις
> > βγει από το εργοστάσιο. Τ' αγόρασε αμέσως.
> > Δεν παρέλειψε όμως να
> ρωτήσει τονπωλητή πως κατάφεραν να το
> > κρατήσουν σε τόσο καλή κατάσταση ύστερα από δέκα χρόνια.

> > "Κoiτα", του λέει ο πωλητής, "είναι πολύ απλό. "Όταν το μοτοσακό
> το έχεις έξω και πρόκειται να βρέξει άλειβε τα μέρη χρωμίου με
> > βαζελίνη, για να τα προστατέψεις από τη βροχή.." Μάλιστα του έδωσε
> ένα βαζάκι με βαζελίνη.
>
> > Εκείνο το ίδιο βράδυ η Σάντρα, φιλενάδα του Τζό, τον συνάντησε για να
> > πάνε μαζί στο σπίτι της και να τον γνωρίσει στους γονείς της.
> > Φυσικά πήγαν εκεί καβάλα στο μηχανάκι του.
> > Την ώρα που προχωρούσαν να μπουν στο σπίτι, η Σάντρα σταματά
> και του λέει:

> > "Πρέπει να σου πω κάτι για την οικογένειά μου. Στο τραπέζι,
> > στην ώρα του φαγητού δεν μιλάμε καθόλου.
> > Στην πραγματικότητα ο πρώτος που θ' ανοίξει το στόμα του
> > και πει το παραμικρό πρέπει να πλύνει τα πιάτα."
>
> > "Κανένα πρόβλημα'' της λέει και προχωρούν στην είσοδο.
>
> > Μόλις μπαίνουν, ο Τζό μένει εμβρόντητος. Εκεί μπροστά
> τους, στη μέση της σάλας, είναι μια μεγάλη στίβα από άπλυτα πιάτα. Πιο πέρα,
> > στο διάδρομο άλλα πιάτα στιβαγμένα στα σκαλοπάτια. Στην κουζίνα
> > ακόμη μια πελώρια στίβα. Όπου κι αν κoiτάξει σωροί από βρώμικα
> > πιάτα.
>
> > Κάποτε κάθησαν στο τραπέζι να φάνε και πράγματι δεν ακούγεται κιχ.
> > Καθώς περνούσε η ώρα ο Τζό αποφασίζει να πάρει την κατάσταση στα
> χέρια του. Γέρνει λοιπόν προς την Σάντρα και τη φιλάει. Κανένας δεν βγάζει
> > μιλιά. Συνεχίζει λοιπόν να της πασπατεύει τα βυζιά. Μιλιά!!
>
> > Οπότε σηκώνεται απάνω, την βουτάει, τη γυμνώνει σχίζοντας τα ρούχα
> της, τη ρίχνει πάνω στο τραπέζι και εκεί μπροστά στους γονείς της την
> > κανονίζει.
>
> > Η κοπέλα του είναι αλαφιασμένη, ο πατέρας εμφανώς έχει αλλάξει
> > χρώματα και η μάνα κυριολεκτικά αναστατωμένη και τρομαγμένη,
> > αλλά κανένας δεν βγάζει λέξη.

> Ο νεαρός κυτάει την μάνα, την βρίσκει νά έχει μια κορμάρα ελκυστική,
> > κι όπως είχε πάρει φόρα την βουτάει την διπλώνει πάνω στο τραπέζι
> και δίχνει την εκτίμηση του στη θηλυκότητά της με πολλούς τρόπους.
> >
> > Τώρα η κοπέλα του γίνεται έξω φρενών, ο πατέρας βράζει στο ζουμί του,
> > αλλά ακόμη και σ' αυτό το σημείο δεν βγάζουν τσιμουδιά.
>
> > Όπου ξαφνικά ακούγεται μια εκκωφαντική βροντή και αμέσως ακολουθεί
> > βροχή.
>
> > Ο Τζο θυμάται το μηχανάκι του κι αμέσως τραβάει από την τσέπη του το
> > βάζο με τη ΒΑΖΕΛΙΝΗ.
> >
> > Μόλις το βλέπει ο πατέρας πετάγεται φωνάζοντας:
> >
> > "Σταμάτα, γαμώτο... Θα τα πλύνω εγώ τα κολοπιάτα!!"

[con-con]

ωραιο

[vlachotzipas]

χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!!!!!!!!!!!
φοβερο

[stakyr]

Ο υπουργός του κυβερνώντος κόμματος κάνει περιοδεία. Επισκέπτεται ένα σχολικό συγκρότημα και ακούει τα παράπονα των δασκάλων και των μαθητών:
- Κύριε υπουργέ, δεν έχουμε πετρέλαιο για θέρμανση και έρχεται βαρύς χειμώνας...
- Κύριε υπουργέ, δεν μας χωράνε οι αίθουσες, τα μισά θρανία είναι χαλασμένα, τα περισσότερα τζάμια είναι σπασμένα...
Αφού ακούει διάφορα τέτοια ... τους λέει:
- Μήν ανησυχείτε όλα θα γίνουν το συντομότερο δυνατόν.
Μπαίνει στην μερσεντές και πάει στον επόμενο σταθμό, στις τοπικές φυλακές.
Ακούει και εκεί πολλά παράπονα.
- Κύριε υπουργέ, θέλουμε καλύτερο φαγητό, περισσότερα κλινοσκεπάσματα, πιο πολύ προσωπικό γιατί δεν επαρκούμε...
- Θα γίνουν όλα όσα ζητάτε, μην ανησυχείτε.
Μπαίνει στην Μερσεντές και καθώς φεύγουν αρχίζει να δίνει οδηγίες στον γραμματέα του.
- Λοιπόν, Κωστάκη. Στο σχολείο στείλε ένα συνεργείο να μπαλώσει μερικές τρύπες, και να βάλει μερικά τζάμια, αλλά τίποτε άλλο. Μετά στείλε ένα συνεργείο στις φυλακές να φτιάξει: πισίνα, χαμάμ, τζακούζι, σάουνα, αίθουσα για διασκέδαση με 50άρα τηλεόραση, φλίπερ...
Μένει κάγκελο ο γραμματέας
- Μα κύριε υπουργέ, τί είναι αυτά που λέτε;
Και απαντά ο υπουργός:
- Κοίτα Κωστάκη. Σχολείο πήγαμε και δεν θα ξαναπάμε. Στην φυλακή όμως δεν ξέρεις πότε θα μπούμε...
Κατάλαβες;

[vlachotzipas]

[Kitty!!!]

- Κοίτα Κωστάκη. Σχολείο πήγαμε και δεν θα ξαναπάμε. Στην φυλακή όμως δεν ξέρεις
Μπαίνει στην Μερσεντές και καθώς φεύγουν αρχίζει να δίνει οδηγίες στον γραμματέα του.
- Λοιπόν, Κωστάκη. Στο σχολείο στείλε ένα συνεργείο να μπαλώσει μερικές τρύπες, και να βάλει μερικά τζάμια, αλλά τίποτε άλλο. Μετά στείλε ένα συνεργείο στις φυλακές να φτιάξει: πισίνα, χαμάμ, τζακούζι, σάουνα, αίθουσα για διασκέδαση με 50άρα τηλεόραση, φλίπερ...
Μένει κάγκελο ο γραμματέας
- Μα κύριε υπουργέ, τί είναι αυτά που λέτε;
Και απαντά ο υπουργός:
- Κοίτα Κωστάκη. Σχολείο πήγαμε και δεν θα ξαναπάμε. Στην φυλακή όμως δεν ξέρεις πότε θα μπούμε...
Κατάλαβες;

[Φωτης ranger]

> Είναι ένα
> τσούρμο ναυτικοί μέσα σ' ένα εμπορικό πλοίο που κάνει
> υπερατλαντικά και ανάμεσά τους ταξιδεύει και μια γυναίκα,
> σκέτος
> πειρασμός! Περνάει μια μέρα... περνούν δυο μέρες... περνούν
> δυο
> εβδομάδες... Μόλις πέρασε ένας μήνας και πλέον κανείς
> τους δεν την
> πάλευε, ο καπετάνιος συγκαλεί σε σύσκεψη όλο τον
> αντρικό πληθυσμό
> του πλοίου.
>
> ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ:Λοιπόν κύριοι... Οι καιροί είναι
> δύσκολοι και καθώς έχει περάσει τόσος καιρός εδώ μέσα,
> θέλω να σας
> ανακοινώσω ότι μιας και είμαι ο παλαιότερος και ο ανώτερος
> από
> όλους σας, αποφάσισα να ξεκινήσω εγώ να φλερτάρω την κυρία
> του
> πλοίου μας.
>
> ΓΑΛΛΟΣ:Συγνώμη κύριοι! Καθώς είμαι ο Γάλλος,
> θέλοντας να τιμήσω την καταγωγή μου, αφού όλοι ξέρετε
> ότι εμείς οι
> Γάλλοι είμαστε οι πιο ρομαντικοί εραστές, πρέπει να σας
> πω ότι εγώ
> είμαι αυτός που πρέπει να φλερτάρω την κυρία.
>
> ΑΓΓΛΟΣ:Με συγχωρείτε πολύ συνάδελφοι! Πρέπει
> όλοι να λάβετε υπ' όψιν σας ότι εμείς οι Βρετανοί είμαστε
> κατά
> παράδοση αριστοκράτες, με καλούς τρόπους! Θέλοντας λοιπόν να
> τιμήσω την καταγωγή μου, οφείλω να σας ανακοινώσω ότι εγώ
> είμαι
> αυτός που πρέπει να φλερτάρω την κυρία!
>
> ΙΣΠΑΝΟΣ:Αγαπητοί κύριοι, λυπάμαι που θα χαλάσω
> τα σχέδιά σας, αλλά όλοι ξέρετε ότι οι καλύτεροι εραστές
> είμαστε
> εμείς, οι Μεσογειακοί λαοί και ακόμη περισσότερο εμείς
> οι Ισπανοί!
> Συνεπώς, πρέπει όλοι σας να υποχωρήσετε και να δεχθείτε πως ο
> μόνος που πρέπει να φλερτάρει την κυρία είμαι εγώ!
>
> Ενώ,
> λοιπόν, επικρατεί η σχετική βαβούρα και ο κάθε
> στερημένος λέει το
> μακρύ του και το κοντό του σχετικά με το ποιος πρέπει
> να φλερτάρει
> την κυρία, ο καπετάνιος διαπιστώνει πως ο Έλληνας έχει κάτσει
> σε
> μια γωνία σιωπηλός, παίζοντας με το κομπολόι του, χωρίς να
> δίνει
> καμία σημασία σε όσα λέγονται. Ξαφνικά, λοιπόν, αποφασίζει ο
> captain να διακόψει
> τη συζήτηση και να απευθυνθεί στον Έλληνα...
>
> ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ: Εσύ Δημήτρη; Τι θα γίνει;; Δεν
> επιθυμείς να φλερτάρεις την κυρία;;;
>
> ΈΛΛΗΝΑΣ: Τι να σας πω ρε παιδιά... Εγώ, ένα
> μήνα περίπου την πηδάω! Αλλά, αν θέλετε, τη φλερτάρω
> κιόλας!!!
>

[vlachotzipas]

χαχαχαχαχαχα!!!!!
παντα οι Ελληνες μπροστα!!!!!!

[DIMITRISS32]