Η παραλία βρίσκεται στην βορειοδυτική πλευρά του νησιού, κοντά στο χωριό Βολίμες. Κάπου βορειότερα του Ναυαγίου και νοτιότερα απ’ το Σχινάρι.
Ακριβείς οδηγίες για τη διαδρομή δεν θα δώσω (για ευνόητους λόγους που αναφέρει και acha παραπάνω).
Προτιμότερο είναι η πληροφορία να μεταφέρεται από στόμα σε στόμα, οπότε όποιος ενδιαφέρεται ας επικοινωνήσει μαζί μου με πμ.
Να πω μόνο ότι η πρόσβαση γίνεται μόνο με 4x4, χωρίς πάντως να παρουσιάζει ιδιαίτερες δυσκολίες.
Ο δρόμος οδηγεί στα βράχια που φαίνεται και η βάρκα στις παραπάνω photos, μεσολαβεί κοφτός βράχος που έχει κουφώσει απ’ το κύμα και έχουν δημιουργηθεί πανέμορφες σπηλαιώσεις, και μετά είναι η παραλία με αυτό το μαγευτικό κάτασπρο βότσαλο, στην οποία πάει κάποιος κολυμπώντας καμιά 500αρια μέτρα. Πάνω απ' την παραλία κοφτός βράχος, ούτε που ξέρω πόσα μέτρα.....
Η σκέψη ‘και αν κάνει τώρα κανένα σεισμό........’ δεν ξεκολλάει εύκολα απ’ το μυαλό!!
Ευτυχώς δεν έκανε
Θα μπορούσα ν’ αποτυπώσω καλύτερα την ομορφιά αυτού του μοναδικού μέρους αν είχα αδιάβροχη φωτογραφική. Αλλά και πάλι δεν θα έφτανε. Γιατί πάνω απ’ όλα δεν είναι η εικόνα, αλλά το συναίσθημα που νοιώθεις όταν βρίσκεσαι εκεί!!!
Ακολουθούν μερικές ακόμα photos απ’ την εκδρομή που κάναμε παρέα με τον Nicola με το γνωστό Pajero Pinin
Κατηφορίζοντας για την παραλία. Στο βάθος η Κεφαλονιά. Αριστερά (δυτικά)..... Σικελία!
Οι δυτικές ακτές της Ζακύνθου είναι ‘μουσείο γλυπτικής’ (στη 2η φώτο το Κορακονήσι) 
Όσον αφορά την βλάστηση επικρατεί το πεύκο, χαμηλού ύψους
Σημείωση: Οι photo της παραλίας βρίσκονται στο 1ο post
Η εκδρομή συνεχίστηκε με την αναζήτηση του ερειπωμένου από χρόνια μοναστηριού του Αγ. Ανδρέα.
Στον εντοπισμό του μας βοήθησε ένας τοπικός μπάρμπας, με φοβερή ζακυνθινή προφορά, που συναντήσαμε στη μέση του πουθενά και τον οποίο ευχαριστώ από εδώ (αν και μάλλον δεν πρέπει να μπαίνει στο 4x4fun αλλά δεν πειράζει.....
).
Σύμφωνα με τον μπάρμπα ο δρόμος είναι αρκετά καλός και βγαίνει άνετα, αλλά μάλλον εννοούσε για το τρακτέρ που οδηγούσε.
Ο δρόμος τελικά ήταν αρκετά δύσκολος, κάναμε και ένα λάθος και πήγαμε από μία κατηφόρα που μας είπε να μην πάμε αλλά στο τέλος όλα καλά (μασάει το Pajero…..!!?).
Μοναδικό πρόβλημα τα τόσο αγαπημένα στον gmak πουρνάρια που ‘χάιδευαν’ συνεχώς το Pajero!!
Η χαρά του gmak……. 
Το ερειπωμένο μοναστήρι, πλήρως εναρμονισμένο με το φυσικό τοπίο....
Στην είσοδο αναγραφόταν η χρονολογία 1641 παρακαλώ!!!!
Κλείνω την περιγραφή με μία φωτογραφία μιας άλλης παραλίας, περισσότερο γνωστής, που σταματήσαμε στην επιστροφή.
P.S.1 @gmak: Παρατηρητικότατος όπως πάντα! Ακόμα τα mud έχω!! Ξέρω είμαι απαράδεκτος, αλλά να..... βαριόμουν να τ’ αλλάξω
P.S.2 Δεν έχετε παράπονο? Μπορεί τελευταία να μην γράφω συχνά, αλλά τα έγραψα όλα μαζεμένα.....!!!!
