Η μεγαλύτερη καταιγίδα διαττόντων που παρατηρήθηκε ποτέ ήταν η Καταιγίδα των Λεοντιδών στις 12 προς 13 Νοεμβρίου του 1833, όταν το φαινόμενο θύμιζε εκρήξεις πυροτεχνημάτων από μία ροή δεκάδων μετεώρων κάθε δευτερόλεπτο που διήρκεσε επί ώρες. Ενας ιστορικός μάλιστα το 1878 τη θεώρησε ένα από τα 100 πιο σημαντικά γεγονότα των ΗΠΑ. Το γεγονός απεικονίστηκε σε πολλά έργα τέχνης, ενώ αρκετοί κοινωνιολόγοι απέδωσαν στο συγκεκριμένο φαινόμενο τον πυρετό για τη θρησκεία που επηρέασε τα επόμενα χρόνια την κοινωνική εξέλιξη και τον σύγχρονο χαρακτήρα των ΗΠΑ.
Τα επόμενα χρόνια τα ίχνη του κομήτη χάθηκαν και θεωρήθηκε ότι είχε μάλλον διαλυθεί μέχρις ότου ανακαλύφθηκε και πάλι το 1965 όταν προσπέρασε τη τροχιά της Γης σε απόσταση λίγο μεγαλύτερη απ αυτήν της Σελήνης. Εναν χρόνο αργότερα, στις 17 Νοεμβρίου 1966, στις κεντρικές και δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες δεκάδες χιλιάδες διάττοντες στόλισαν και πάλι τον νυχτερινό ουρανό για είκοσι τουλάχιστον λεπτά με ρυθμό 200.000 έως 1.000.000 διαττόντων την ώρα.
Μέχρι και εκατό διάτοντες αστέρες θα φωτίζουν κάθε ώρα τον νυχτερινό ουρανό τα ξημερώματα της Τετάρτης, καθώς η Γη διέρχεται αυτή την εβδομάδα από την ουρά ενός κομήτη. Η φετινή βροχή των λεοντιδών δεν θα είναι πάντως όσο θεαματική όσο άλλες χρονιές – το 1966 δεκάδες χιλιάδες μετέωρα εισέρχονταν στην ατμόσφαιρα κάθε ώρα.
Οι λεοντίδες είναι σωματίδια από την ουρά του κομήτη Tempel-Tuttle, ο οποίος έχει διάμετρο τεσσάρων χιλιμέτρων και ολοκληρώνει μια περιφορά γύρω από τον Ήλιο κάθε 33 χρόνια. Κάθε Σεπτέμβριο η Γη διέρχεται μέσα από τα κατάλοιπα της κόμης του.
Κάθε διάτοντας αστέρας είναι συνήθως μικρότερος από έναν κόκκο ρυζιού, γίνεται όμως ορατός καθώς εισέρχεται στην ατμόσφαιρα με ταχύτητα 60 χιλιομέτρων ανά ώρα και αναφλέγεται. Οποιοδήποτε σώμα φτάσει μέχρι το έδαφος ονομάζεται μετεωρίτης, αντί για μετέωρο.
κανενα προβλημα φυσικα..!!!
