από HLIAS-G.P. » Παρ Οκτ 23, 2009 2:11 am
Η περιγραφή που ακολουθεί είναι του συνοδηγού μου Σταμάτη Σκούρα (Darkstam) και είναι αναδημοσίευση από το site των skarta100.
Δημοσιεύθηκε: Δευ Οκτ 19, 2009 4:24 pm
--------------------------------------------------------------------------------
Επιτέλους γυρίσαμε
. Μπανιαρίστηκα και έπεσα ξερός για ύπνο, τώρα που συνήλθα λίγο θα σας πω 2 λόγια γιαυτον τον καταπληκτικό αγώνα.
Όταν ανακοινώθηκε ο αγώνας έλεγε ο τίτλος ένα πραγματικό rally raid, από μέσα μου έλεγα, ωχ πάλι θα ανάψουν τα αίματα, τελικά ο τίτλος ώμος είχε απόλυτα δίκιο, ήταν ένα πραγματικό rally raid, ένας πραγματικός αγώνας υψηλών προδιαγραφών.
Καταρχάς οι συμμετοχές ήταν πολύ λίγες , αλλά ήταν αυτοί που πραγματικά ενδιαφέρονται και αγωνίζονται. Οπότε όλα τα πληρώματα είχαν έρθει πραγματικά να αγωνιστούν.
ξεκίνησαν από τα 4Χ4 8 αυτοκίνητα στην A1-Open, 2 στη A2-Νορμάλ και 1 στην A3-Raid
εμείς τρέχαμε στην normal μιας και ο Ηλίας ακολουθεί την παραπάνω κατηγορία στο πρωτάθλημα, αφού δεν είχε ανταγωνισμό η κατηγορία μας , μας ενδιέφερε η γενική κατάταξη.
2 πράγματα μου έκαναν εντύπωση σε πρώτη φάση στον αγώνα, η ομάδα διάσωσης ερυθρός σταυρός, που απαρτιζόταν γύρο στα 10 15 άτομα με πλήρες εξοπλισμένα τετρακίνητα και ένα εξατροχο βανακι, που πήγαινε παντού, οι οποίοι ακολουθούσαν τον αγώνα όπως όλοι οι αγωνιζόμενοι, κοιμόντουσαν μαζί μας και ξυπνάγανε πάντα πιο νωρίς για να είναι πάντα στην θέση , που τους οριζόταν, πως το έκανε η οργάνωση πάντως και συνεχεία τους βλέπαμε μπροστά μας στην διαδρομή. (ένιωθες μια ασφάλεια)
και δεύτερον τα gps , από εδώ και στο εξής θα είναι υποχρεωτικά σε κάθε αγώνα, του Κατσιμαλη. Αυτό ήταν κάτι το φανταστικό. Όλα τα αυτοκίνητα τους δινοταν από την οργανοση ιδικά gps που εκπέμπουν σήμα. Οπότε ο οργανωτής μπροστά από το laptop του παρακολουθούσε σε real time όλον τον αγώνα, ποιος έπεσε, ποιος χτύπησε, ποιος έκλεψε, ποιος έτρεξε
.ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ήξερε ανά πάσα στιγμή τι γίνετε, και δεν είχαν μόνο οι αγωνιζόμενοι gps αλλά όλοι η οργάνωση και η ομάδα διάσωσης, οπότε ο οργανωτής μπορούσε ανά πάσα στιγμή σε πολύ γρήγορο χρονικό διάστημα να ανταποκριθεί σε οποιοδήποτε πρόβλημα άμεσα.
Ωραία , όλα πάνε καλά
Εγώ συμμετείχα ως συνοδηγός στο 1.7 lada niva του Ηλία παλουμπη (οδηγός)
1 μέρα
η πρώτη μέρα είχε μόνο μια super ειδική μέσα στον χώρο του auto festival όπου θα κρινόταν η σειρά εκκίνησης (πολύ καλό σύστημα, και ορθό) εκεί με το lada όπως είναι φυσικό δεν κάναμε τίποτα ιδιαίτερο μιας και δεν μας ενδιέφερε η κατάταξη, το Mitsubishi pajero 3.5 πάντως έκλεψε την παράσταση με πρωτιά.
Αφού ανακοινώθηκαν και οι τελευταίες οδηγίες και ο καιρός ήταν πολύ άσχημος πήγαμε για αναζήτηση ξενοδοχείου, μαζί με τους φίλους από το Καρπενήσι, η ώρα είχε πάει πολύ αργά και το auto festival δεν ήταν ο καλλίτερος τόπος για κοιμηθούμε εκεί.
Το πρωί έχει εγετιριο 6 η ώρα , 7 έχει εκκίνηση.
Στο ξενοδοχειο παραγκιλαμε πιτσες και το καναμε λιγο π!@#$!@#να. Έπεσε πολύ γέλιο με την εξής φάση, ο ξενοδόχος μας έδωσε 2 κλειδιά, εμείς μπήκαμε στο δωμάτιο μας και οι καρπενησιώτες άνοιξαν την διπλανή πόρτα δίχως να κοιτάξουν νούμερο, η πόρτα ξεκλείδωσε κανονικά, γουρλώνουμε τα μάτια μας γιατί εμφανίσθηκε μια σουίτα με ροδοπέταλα παντού, κάδρα, καθρέφτες, και ένα μεγάλο διπλό ξύλινο κρεβάτι, (από αυτά που έχουν τα αρχοντικά με κρεμασμένα πέπλα) !!! πάθαμε πλάκα, ρε τους τυχερούς λέω από μέσα μου, από την άλλη ώμος σκέφτηκα να τύχαινε σε εμένα τι θα έκανα με τον Ηλία (όταν σχημάτισα την εικόνα στο μυαλό μου είπα πάλι καλά που δεν μας έτυχε αυτό το κλειδί) αφού τα είχαμε κάνει από σας είπα παραπάνω
ανεβαίνει ο ξενοδόχος νευριασμένος και ταραγμένος, λέγοντας πως το ανοίξαμε το δωμάτιο, τελικά κατάλαβε ότι είχε κάνει λάθος και μας είχε δώσει το κλειδί της σουίτας. Χαχαχα
Κομμένα τα αστια τώρα ωμός γιατί ξεκίνησε η 2η μέρα
2η μέρα.
φλαταδούρες, γαρμπίλια και τέτοια για αρχή, μετά μαλακό χώμα, μετά πέτρα, πέτρα, γαρμπίλια, πέτρα, μαλακό χώμα.
Από την αρχή είχε ένα κακοτραχαλο κομμάτι μέχρι να φύγουμε από την Αττική, λίγο σπαστιρι, η διαδρομή ήταν πολύ καλή γύρο στα 300 χιλιόμετρα με τερματισμό στην ελάτη , στον λόφο του προφήτη Ηλία.
Ενώ ξεκινήσαμε δυνατά με ρυθμό και καλή πλοιγιση δεν άργησε να έρθει το πρώτο ξενερομα, κάπου στα 150 δεν έχουμε φρένα, το μαρκούτσι από τα πίσω φρένα έχει σπάσει την βάση του και ακουμπάει στο αμορτισέρ, αποτέλεσμα μετά από πολλά τερματισματα του αμορτισέρ να του κάνει τρύπα και να εξαφανιστούν όλα τα υγρά , κουμπώνουμε πρώτες και ευτυχώς σε λίγο είχε ένα χωριό όπου τυχαία βρήκαμε ένα συνεργείο για φορτηγά, ο μπάρμπας μας εξυπηρέτησε και μάτισε την τρυπά με χαλκό, (όχι δεν πήραμε χάλκινο μετάλλιο, αλλά πήραμε χάλκινο μαρκούτσι φρένων!!), τυχερή μέσα στην ατυχία μας είχαμε φάει 1,5 ώρα
είχα ξενερώσει τελείως , στην ουσία τον είχαμε χάσει τον αγώνα και πλέον μόνο τερματισμό θέλαμε. Τερματίζομε μέσα από φανταστικές διαδρομές, απίστευτα χώματα, πολύ λάσπη, μια λάσπη ώμος όχι σαν όλες τις άλλες, αυτή κόλλαγε σας
την να πω
.κόλα τέλος. Εκεί οι μηχανές παρέδωσαν πνεύμα
Στον προφήτη Ηλία ένας μαγευτικός λόφος, μας περίμενε ζεστή σούπα από τον μάγειρα !!(α ξέχασα να πω ο μάγειρας ακολουθούσε όλον τον αγώνα με βανακι με όλα του τα εργαλεία, και μαγείρευε φαγητό κάθε μέρα εκεί έξω στην φύση σε μεγάλα καζάνια, με τέντα δίσκους πιάτα , σαλάτες, αναψηκτικα, ποτήρια
τα πάντα, και όλα τέλεια).
Δημοσιεύθηκε: Τετ Οκτ 21, 2009 12:51 am
--------------------------------------------------------------------------------
Απολογισμός ζημιών 2 σπασμένα αμορτισέρ (Κουτσουμπός ), 2 σπασμένα αμορτισέρ οι καρπενησιώτες, πρόβλημα στο ρουλεμάν του δεξιού τροχού (Δημητριάδης) και ένα σωρό ψιλολογία, άψογα όλα τα πληρώματα αφού από ότι αποδείχτηκε είχαν κουβαλήσει σε βανακια όλο το συνεργείο. Είχαν πραγματικά τα πάντα!!! Εργασίες για Κανά 3 ώρα και όλα έτυμα, άψογη η συνεργασία μεταξύ τον πληρωμάτων αφού τα κλειδιά και τα εργαλεία άλλαζαν χέρια συνεχώς, όλοι πρόθυμη να βοηθήσουν ακόμα και τους άμεσα ανταγωνιστές τους, με χαμόγελο και πολλά πειράγματα, άψογο αγωνιστικό πνεύμα. Αφού όλοι προσπαθούσαν για να κριθεί το αποτέλεσμα μέσα στον αγώνα και όχι αν ξέχασες να φέρεις αμορτισέρ επιπλέον
λόγου χάρη. το lada το μόνο που ήθελε ένα καλό πλύσιμο ώστε να μπορέσει να ξαναλειτουργισει σωστά.
Τα αποτελέσματα της πρώτης μέρας μας έφεραν στην 7 θέση, με το λυπητερό γεγονός όπου ο κουτσουμπός από την 2 θέση που είχε κατέληξε στην 6 λόγω ποινών στα όρια ταχητητας. Από την μια στενοχωρηθήκαμε, αλλά από την άλλη είναι ένα τόσο αξιόπιστο σύστημα και ίσο προς όλους όπου κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει. Οπότε πρέπει να συνηθίσουμε και να προσαρμοστούμε με τους όρους τον κανονισμών. Ώστε να υπάρχει ένα αξιόπιστο αποτέλεσμα
Φαγητό, στήσιμο σκηνής, και άραγμα στο προαύλιο της εκκλησίας με πολύ καλαμπούρι, έκανε κρύο και το βράδυ έριξε την μπόρα του, αλλά μέσα στην σκηνή η θερμοκρασία ήταν οκ.
3η ημέρα
εγερτήριο κατά τις 6
ακόμα ακούω την καμπάνα να χτυπάει για να μας ξυπνήσει ο Σπύρος, δεν είχε ξημερώσει ακόμα και παντού πίσσα σκοτάδι, παρόλο την ησυχία του ξημερώματος ένιωθες την ένταση της προετοιμασίας μιας και ο καθένας είχε τον σιωπηλό ρυθμό του ώστε να είναι έτυμος στην εκκίνηση. Για την διαδρομή δεν μπορώ να περιγράψω τίποτα , ήταν απλά φανταστική με μαγευτικά τοπία, και όλες τις εναλλαγές του ελληνικού τερεν που μπορείς να φανταστείς
κάπου στα 250 χιλιόμετρα με 2 κρυφά σημεία μέτρησης.
Τερματισμός στο Καρπενήσι στις εγκαταστάσεις του αθλητικού κέντρου όπου μας περίμενε η γνωστή σούπα και όλα τα υπόλοιπα της οργάνωσης που περίγραψα την 2η μέρα.
Το lada αποδείχτηκε αστέρι
κανένα πρόβλημα, ένα πλησιματακι για να είμαστε έτοιμοι για την επόμενη μέρα, μας είχε έρθει και το σωληνάκι για τα φρένα που είχε πέσει σύρμα στην Πάτρα και μας περίμενε με συνοδό παρακαλώ στο Καρπενήσι!!! (Γαλατία)
Με σωστή πλοιγιση, σχετικά γρήγορο και σταθερό ρυθμό και χωρίς απρόοπτα καταφέραμε και ανεβήκαμε στην 6η θέση, αν και στο 1ο σκέλος ήμασταν στην 5η
Απολογισμός αλλαγή ψυγείου (κουτσουμπός), ναι είχαν φέρει και ψυγείο μαζί τους, ειλικρινά είχαν φέρει όλο το συνεργείο, τα άλλα 2 αμορτισέρ που δεν άλλαξαν την προιγουμενη μέρα οι καρπενησιώτες, (Μαρδας) κάτι πάλευε με ηλεκτροκολιση , και του Παιδα με το pajero του άνοιξε το καπό και κοπάνισε στο παρμπρίζ με αποτέλεσμα να σπάσει ο ηλιοκαθαριστιρας, (αν και είχαν ασφαλείας )
Στήσιμο σκηνής έξω στο χορτάρι και τα σχετικά, αυτήν την φορά ώμος πάνω στο Καρπενήσι είχε πραγματικό κρύο και δεν σταμάταγε να βρέχει από νωρίς, μέσα στην σκηνή ώμος η θερμοκρασία ήταν μια χαρά, κοιμόσουν άνετα.
4η ημέρα
τα γνωστά πρωινό μαρμελάδες, ψωμί, γάλα, δημητριακά, αυγό, καφέ γαλλικό φραπέ, ζαμπόν τυρί τα πάντα. Ότι έπρεπε κυρίως για τους αναβάτες που είχαν ανάγκη να πάρουν ενέργεια.
Εκκίνηση 3-2-1 go βουρ για Αθήνα
Δεν έχω τι να πω αφού κάθε μέρα και καλύτερα
.μοναδικά τοπία, σκληρά off- road κομμάτια, πολύ βλάστηση , πολύ έλατο, βελανιδιές, ποτάμια, λάσπη, φλαταδουρες, αναβάσεις, κάμποι
.
Με τον ίδιο ρυθμό εμείς και σχετικά πιο γρήγορα από τις προιγουμενες μέρες αφού είχαμε συνειδητοποιήσει ότι ήμασταν ακόμα μέσα στο παιχνίδι και τελικά σε τέτοιους αγώνες τα πάντα είναι ρευστά.
Δυστυχώς για άλλη μια φορά τα φρένα μας άφησαν, 70 χιλιόμετρα πριν τον τερματισμό δεν ήταν ώμος το ίδιο σημείο όπου νομίζαμε για αρχή, αλλά είχε σπάσει η αριστερή βάση του αμορτισέρ και είχε ξηλώσει μαζί και τα σωληνάκια φρένων, κάναμε διάφορες πατέντες τα στραβώσαμε τα κλείσαμε μπας και κάνουμε κύκλωμα, αλλά όλες οι προσπάθειες δεν οδήγησαν πουθενά, μετά από πολύ προσπάθεια καταφέραμε να έχουμε λίγο φρένο στον μπροστινό δεξί τροχό, απλός για να σταματήσουμε στον τερματισμό και να μην μπούμε μέσα στην γραμμάτια. χαχαχα μετά από μια μίνι σύσκεψη αποφασίζουμε να κουμπώσουμε 1η και να τερματίσουμε, γιατί τελικά και ένας απλός τερματισμός σε τέτοιου είδους άγονες είναι επιτυχία. Και έτσι και έγινε
Με τελική γενική κατάταξη την 7η θέση.
Το σλόγκαν μας ήταν lada, δεν σπάει, δεν χαλάει, δεν πάει
.
Τελικά και σπάει και χαλάει και δεν πάει
Μετά από τόσα χιλιόμετρα, τέτοια διαδρομή και τόση ταλαιπωρία ας μας πει ο DR. GREECE τα ανέκδοτά του. (Ηλίας)
ΔΕΝ ΤΑ ΒΑΖΩ ΠΟΤΕ ΜΕ ΕΝΑ ΒΛΑΚΑ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΕΣΩ ΣΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΘΑ ΜΕ ΚΕΡΔΙΣΕΙ
ΟΠΩΣ ΠΡΟΑΝΕΦΕΡΑ ΕΙΜΑΙ ΑΠΛΑ ΕΝΑΣ ΘΕΑΤΗΣ ΠΟΥ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ ΜΕ ΤΟ ΧΩΡΟ ΣΑΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΖΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΙΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΣΑΣ. ΟΛΩΝ ΣΑΣ.
ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΖΑ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΤΟΣΟ ΘΕΜΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΗΤΑΝ ΣΙΓΟΥΡΗ Η ΠΡΩΤΗ ΘΕΣΗ! ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΕΞ’ΑΡΧΗΣ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ
