Περάσαμε ένα φανταστικό διήμερο.Το Σάββατο το βράδυ βγήκαμε όλοι μαζί,γελάσαμε,διασκεδάσαμε ξέροντας ότι την επόμενη μέρα ,πάμε να χαρούμε την διαδρομή του αγώνα,κάτι σαν τις βόλτες που κάνουμε για να δούμε και οι καινούργιοι πως είναι ο αγώνες.
Εγώ,θα μπορούσα να πω ότι δεν ήμουν χαλαρή για πολλούς λόγους.Ήταν ο πρώτος αγώνας και για μένα και για την Ντέπη,αν και αυτό δεν με ένοιαζε ιδιαίτερα γιατί πηγαίναμε απλά για την εμπειρία,από την άλλα φοβόμουν το αυτοκίνητο γιατί δεν είχα προλάβει να το πάω για έλεγχο (λαδια φίλτρο λαδιού άλλαξα) και δεν ήμουν σίγουρη με τόση ταλαιπωρία που του έχω κάνει αν θα την έβγαζε και μέσα σε όλα αυτά,έτρεχε και ο Ντίνος και ήξερα ότι θα το λιώσει.Αν δεν έβγαινε πρώτος,αυτοκίνητο δεν θα έφερνε πίσω.
Όμως ..τέλος καλό...όλα τέλεια!!!!!!!!
Ούτε ζημιές γίνανε,ούτε εγκαταλείψεις είχαμε, το καταχαρήκαμε και φέραμε και 7 κύπελλα πίσω.
Όσο για μένα,θεωρώ ότι πράγματι ήταν πολύ σημαντική η θέση που πήραμε και όχι γιατί ήμασταν γυναίκες,αλλα γιατί κάναμε έναν αγώνα τελείως μόνες μας,με ένα αυτοκίνητο της πλάκας,ΧΩΡΙΣ ΚΟΝΤΕΡΑΚΙ,γιατί μετά από 10 χιλιόμετρα συνειδητοποιήσαμε ότι στο 1km αυτό έγραφε 3km και έτσι αναγκάστηκα να οδηγάω και να μηδενίζω το κοντερ του αυτοκινήτου σε κάθε τουλίπα,χωρίς ιδιαίτερα χασίματα και με 20 λεπτά προπορεία.
Τα είδε όλα το vitara

μέχρι την στιγμή που έμαθα οτι τον χρόνο 2:56:40 θα έπρεπε να τον κάνουμε από την αρχή της ειδικής και όχι απο την αρχή του αγώνα.
Και για καλή μας τύχη αυτό το έμαθα 10 km πριν το τέλος

Ντέπη σε ευχαριστώ πολύ ,πρώτον που με εμπιστεύτηκες και ήρθες μαζί και δεύτερον γιατί την στιγμή που δεν ξέραμε που ήμασταν επέμεινες να συνεχίσουμε.
