μετά από τόσες μέρες τώρα βρήκα internet
η διαδρομή ήταν απίστευτη, και από θέμα πλοήγησης και από ομορφιά,
δεν θα ξεχάσω την εικόνα στα καράφλα κορυφογραμμή, 6 τετρακίνητα το ένα πίσω από το άλλο και να τα τα φτάνουν στα όρια τους.
μιας και αποχώρησα το samurai μου (λόγο αναζήτησης μεγαλυτερου) είπα να μπω συνοδηγός στο φίλο "τζικερα" και μπορώ να πω ότι το ευχαριστήθηκα πολύ πρώτη φορα στην θέση του πλοηγού. έχει και αυτή μια άλλη γλυκα ανδρεναλίνης.
εκτος από την όμορφη διαδρομή αυτό που μου άρεσε παραπάνω στον συγκεκριμένο αγώνα είναι ότι η μέση ωριαία ήταν σχετικά δύσκολο να πιαστεί, οποτε όλα τα πληρώματα ήμασταν ισάξια και δεν χρειαζόταν να κάνουμε κρυφτούλι με τον χρόνο και όταν αυτό σε κάποιους χρειάστηκε ήταν για λίγα λεπτά, οποτε δεν χάνεις το αίσθημα τις γρηγορης και σωστής οδήγησης όπου τα δευτερόλεπτα είναι πολύτιμα
εξάλλου έτσι έχει νόημα και η προπόνηση , όταν προσπαθείς τις δεξιοτεχνίες που καταφέρνεις να τις κάνεις πράξη και στον αγώνα (μαζεύοντας δευτερόλεπτα)
συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά από το fun που έχουν κάνει τους άγονες ένα μεγάλο πανηγύρι με το καλαμπούρι τους αλλα και με τις διακρίσεις τους, όντως το διασκεδάζετε , και μου αρέσει που ακολουθεί πάντα μαζί σας και η ομάδα υποστήριξης, και έτσι καταφέρνετε να κάνετε τους άγονες μια πολύ ωραία εκδρομή
βεβαια θα ήθελα να δω κάποια πολύ δυνατά αυτοκίνητα να τρέχουν σε άλλη κατηγορια, είναι κρίμα τέτοια εργαλεία να τρέχουν στην normal.
συγχαρητήρια και στον τάκη και τον συνοδηγό του που έτρεχαν με πρόβλημα στο αυτοκίνητο , με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αναπτύξουν ταχύτητα και με το "τερατριπ" να μετράει λάθος. δηλαδή υπό άλλες συνθήκες ..... τι θα γινόταν...? αν τώρα βγήκαν δεύτερη
πολύ ωραία περάσαμε άντε και στον επόμενο
