από HLIAS-G.P. » Τρί Μαρ 31, 2009 9:27 am
Η ΠΑΠΑΔΙΑ
> *Συζητούσαν δυο φίλοι και κάποια στιγμή λέει ο ένας στον άλλον:
> - Έχεις εξομολογηθεί τώρα τελευταία;
> - Πού το θυμήθηκες τώρα αυτό, ρε;
> - Ε, πώς! Εγώ θα σου πρότεινα να πας*
> *- Δεν θά 'σαι καλά! Από το δημοτικό έχω να πάω.
> - Ε, να! Σου το ζητάω σαν χάρη. Να απασχολήσεις για λίγο τον παπά, γιατί.. θέλω να πάω με την παπαδιά.
> - Πες το ντε! Αν είναι έτσι, να πάω.
> Και πήγε. Κι όλο θυμόταν και κάποια άλλη αμαρτία, κι άλλη, κι άλλη.
> *Αλλά κάποια στιγμή δεν άντεξε.
> - Παπά μου, τώρα που ξομολογιέμαι, διαπράττω και νέα αμαρτία.
> - Τι εννοείς, τέκνον μου;
> - Ε, να! Κάνω πλάτες στον φίλο μου και σε καθυστερώ για να πάει αυτός με την παπαδιά σου! Ήμαρτον!
> Και ο παπάς ήρεμος:
> - Η γυναίκα σου ζει;;;
> - Ναι, πάτερ μου!!!
> - Τρέξε γρήγορα σπίτι σου, τέκνον μου....γιατί η παπαδιά έχει πεθάνει εδώ και 2 χρόνια!!!*
ΔΕΝ ΤΑ ΒΑΖΩ ΠΟΤΕ ΜΕ ΕΝΑ ΒΛΑΚΑ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΕΣΩ ΣΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ ΘΑ ΜΕ ΚΕΡΔΙΣΕΙ