Να συνεχίσω με μερικά παραλειπόμενα.
Οφείλω να πω ότι το Σαβ. μετά την 2η αγωνιστική ήμασταν αρκετά προβληματισμένοι (οι takisp, pajerinho, grek και...... con-con που είχαμε πάει).
Ανεβήκαμε στη λίμνη Δασίου από Τρίκαλα, για να προσθέσουμε κάποια διαδρομή στο οροπέδιο της Ζήρειας. Μέρη ξέραμε αρκετά, αλλά τα είχαμε κάνει άλλη εποχή χωρίς χιόνι.
Στην αρχή κάναμε μια προσπάθεια σε κάτι πλατώματα και νεροφαγώματα κοντά στο χιονοδρομικό (όσοι ήρθαν από Τρίκαλα ξέρουν, λίγο πιο κάτω από εκεί που τελείωνε η άσφαλτος) χωρίς επιτυχία.
Σ' ένα V που πήγα να κοιτάξω και έπρεπε να περάσουμε κάθετα, ήταν όλο γεμάτο χιόνι!!! (είναι που ήξερα ότι έχει V αλλιώς δεν το καταλάβαινες!!!).
Πάει μετά να μπει ο grek σε ένα άλλο off κομμάτι που βλέπαμε αποτύπωμα από snowmobile.
Το Pajero όμως δεν είναι snowmobile, κάτω απ’ το χιόνι είχε μια λακούβα σαν την Κούβα και το αμάξι χώθηκε για τα καλά (σκεφτείτε ότι δεν φαινόταν καθόλου, σε σημείο που ο grek μπήκε πισωκίνητος!!).
Προχωράμε παρακάτω, αντί να στρίψουμε δεξιά για λίμνη πάμε ευθεία. Είχα κατά νου να βρούμε το δρομάκι που κάναμε πίσω απ’ τη λίμνη, και να κάνουμε ανάποδα τη διαδρομή που κάναμε τελικά χθες.
Περάσαμε από μπροστά του, δεν πήραμε χαμπάρι (που να το δούμε που ήταν τίγκα στο χιόνι) και προχωρήσαμε παρακάτω που γινόταν χαμός!!
Έκανε μια προσπάθεια ο Τάκης να προχωρήσει, πήγε μερικά μέτρα και μπορούσε ίσως να πάει και άλλο, αλλά δεν είχε νόημα γιατί ο δρόμος ήταν ΟΛΟΣ ΤΙΓΚΑ ΣΤΟ ΧΙΟΝΙ (μιλάω για τον κεντρικό χωματόδρομο που πάει για Γκούρα).
Κάναμε αναστροφή και πήγαμε λίμνη απ’ τον κεντρικό.
Εκεί με δυσκολία βγήκαμε στο πίσω μέρος της λίμνης, καθώς ήμασταν οι 1οι που πατάγαμε το χιόνι.
Εγώ που πήγαινα μπροστά προχώραγα χωρίς να ξέρω καλά που πατάω.
Σε κάποια σημεία φαινόταν να υπάρχουν παλιές ροδωσιές κάτω από φρέσκο χιόνι (βαθουλώματα δηλαδή) και μετά ΕΥΤΥΧΩΣ υπήρχαν πατημασιές από κάποιον που είχε περπατήσει περιμετρικά απ’ τη λίμνη οπότε τις ακολούθησα.
Βγαίνοντας με άγχος στο πίσω μέρος της λίμνης, είπα να δοκιμάσουμε να πάμε στα βαρελάκια, αν και έτσι όπως ήταν τα πράγματα φάνταζε πολύ δύσκολο.
Τελικά μετά από διαβουλεύσεις προχωρήσαμε ανοίγοντας πάλι δρόμο περάσαμε τα βαρελάκια και κάναμε με άγχος και ζόρι όλο τον κύκλο όπως τον κάναμε και χθες.
Μοναδικός οδηγός οι παλιές ροδιές που αχνοφαίνονταν κάτω απ’ το φρέσκο χιόνι.
Ήταν φανταστικά, το καλυτερο κομμάτι που έχω κάνει ever, αλλά και σαφώς πιο δύσκολα από αυτό που βρήκαμε χθες. Ειδικά εγώ που δεν έχω λάστιχο είχα δυσκολίες σε 2-3 σημεία.
Αφού βγάλαμε όλο το καμμάτι, επιστρέψαμε στη λίμνη και πάμε να κατέβουμε τον χωματόδρομο για Καρυά (το κομμάτι που το ‘βαπτίσαμε’ δύσκολο) και εκεί που το θεωρούσαμε δεδομένο ότι θα βγαίνει, φάγαμε ήτα απ’ το πόσο χιόνι είχε!!
Κατεβαίνουμε, τρόμε και 2η ήτα απ’ το δέντρο που έκλεινε τον δρόμο λίγο πριν την άσφαλτο. Να είναι καλά ο grek και τα πριονάκια του, το περάσαμε και αυτό το εμπόδιο.
Το θέμα συζήτησης στην ταβέρνα ήταν ότι τα κομμάτια αυτά (και τα 2) ήταν πανέμορφα, αλλά με δεδομένες τις συνθήκες του Σαββάτου λίγα αμάξια θα μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα.
Έτσι προέκυψε και αυτό για το οποίο θέλω και εγώ ν’ απολογηθώ, το να χωριστούμε δηλαδή σε 2 ομάδες.
Τελικά αποδείχθηκε ότι οι συνθήκες και στα 2 αυτά κομμάτια ήταν πολύ καλύτερες την Κυριακή και όλα τ’ αμάξια μπόρεσαν και πέρασαν.
Σ’ αυτό βέβαια χωράει πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους οδηγούς!!!

και περισσότερο σ’ αυτούς που είχαν νορμαλ λάστιχα και αμάξια!!!
Τώρα θέλετε ότι είχε πολύ ήλιο το Σαβ και την Κυρ, θέλετε ότι μετά από μας πέρασαν αρκετά άλλα αυτοκίνητα (απ’ ότι φαινόταν), θέλετε δεν ξέρω εγώ τί...., ήταν πραγματικό ευτύχημα ότι οι συνθήκες την Κυρ ήταν τέτοιες ώστε να είναι μεν δύσκολα, αλλά να μπορούν τελικά να περάσουν όλα τ’ αυτοκίνητα.
Και αυτό ήταν υπέροχο, καθώς θα ήταν κρίμα να έχαναν κάποιοι αυτό το ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ κομμάτι πίσω απ’ τη λίμνη!!!!
Αυτά για την ώρα, θα συνεχίσω και με άλλα περελειπόμενα αργότερα......
Πάω να δω τις φωτογραφίες στο πορταλ!!!!!!
