Να προσπαθήσω λοιπόν να κάνω και εγώ μια περιγραφή της αναγνωριστικής.
Αναλυτικές πληροφορίες για την εκδρομή της επόμενης Κυριακής θ' ακολουθήσουν σύντομα.
Βρεθήκαμε λοιπόν 6 αμάξια στη Φαρίνα και μετά από μια ευχάριστη συνάντηση με συμπολίτες 4κίνητους, που θα πήγαιναν βόλτα στη Ζήρεια Αχαϊας, ξεκινήσαμε για Ακράτα.
Εκεί μας περίμενε ο Γιάννης (stakyr) και φύγαμε αμέσως (που λέει ο λόγος) για το βουνό.
Συνολικά 7 αυτοκίνητα:
Τα 2 αγωνιστικά Pajero του fun, το Pinin, 2 Lada (ένα γέρικο και ένα φρέσκο), το Vitara του akrida και το Musso του stakyr.
Στην Αιγείρα στρίψαμε κατά το βουνό και περνώντας απ' τα χωρια Μοναστήρι και Σελιανά, φτάσαμε στο Περιθώρι όπου τελειώνει η άσφαλτος.
Εκεί είχαμε ένα μικρό χάσιμο μέσα στο χωριο και είχαμε (εγώ δηλαδή) την φαϊνή ιδέα να ρωτήσουμε κάτι ντόπιους, οι οποίοι αντί να μας στείλουν προς τα πάνω που ήταν ο κανονικός δρόμος, μας έστειλαν προς τα κάτω.
Μας είπαν και για ένα ποταμάκι στο τέλος της κατηφόρας και όπως καταλαβαίνετε δεν θέλαμε και πολύ για να πάμε από εκεό.
Αυτό που δεν μας είπαν είναι ότι μετά το ποταμάκι είχε 1500 δρόμους και οι περισσότεροι ήταν αδιέξοδοι.
Αφήστε που το ποταμάκι ήταν μούφα, ούτε τη ζάντα δεν βρέξαμε.
Αφού κάναμε κάποιες προσπάθειες σε δρόμους που τελικά ήταν αδιέξοδοι, ρίξαμε ένα μπινελίκι στους "συμβουλάτορές μας" (κρίμα που ήταν μακριά και δεν μπορούσαν ν' ακούσουν) και ξανανηφορίσαμε στο χωριό για να πάρουμε το σωστό δρόμο.
Ο δρόμος αυτός έχει ταμπέλες για Ζαρούχλα, μόνο που μερικά χλμ μετά το χωριό εμείς τον αφήσαμε και πήγαμε αριστερά για να βγούμε Σαραντάπηχο.
Το χιόνι (και η λάσπη) άρχισε να κάνει αισθητή την εμφάνισή του. Στην αρχή λίγο και στην συνέχεια μπόλικο.
Εκεί άρχισαν και τα προβλήματα και οι καθυστερήσεις.
Προβλήματα στην αρχή είχα εγώ με το Pinin, λόγω χαμηλού ύψους και αργότερα το Musso λόγω κακού ελαστικού και μεγάλου βάρους.
Κάθε τόσο συναντάγαμε ανήλιαγα κομμάτια που το χιόνι ήταν μαζεμένο και σταματάγαμε, κατεβαίναμε, κολάγαμε, φτυαρίζαμε, σπρώχναμε, αλλά κυρίως καλαμπουρίζαμε.
Κάποιοι βέβαια είχαν το νού τους μόνο στο πως να τραβήξουν video
Να μην τα πολυλογώ, η ώρα πέρναγε και το Σαραντάπηχο ήταν άφαντο.
Κάποια στιγμή και ενώ πλησιάζαμε να βγούμε στον κεντρικό δρόμο πάνω απ' το χωριό, μπαίνουμε σ' ένα ανηφορικό V με πολύ χιόνι.
Α... ξέχασα να πω ότι όλη την ώρα πήγαινε μπροστά ο Takisp ο οποίος έκανε εξαιρετική δουλειά στο ανοίγει δρόμο και κυριολεκτικά ξεσάλωσε (θα καταλάβετε στη συνέχεια γιατί το λέω....

)
Μπαίνει λοιπόν στο V ο Τάκης και με αρκετό ζόρι καταφέρνει ν' ανέβει, ακολουθήσαμε και οι υπόλοιποι με κάποιες δυσκολίες και εκεί που νομίζαμε ότι το περάσαμε το δύσκολο και βγαίνουμε στον κεντρικό βλέπουμε τον Τάκη να έρχεται από πάνω και να μας λέει ότι παραπάνω γίνεται χαμός, δεν περνάει ούτε εκχιονιστικό....
Αναστροφή και πίσω.
Το αναστροφή βέβαια είναι μια κουβέντα. Ειδικά για τον palidim που δεν έχει υδραυλικό τιμόνι. Και από αναστροφές σήμερα, άλλο τίποτα.
Έκανε κάτι μπράτσα ο palidim!!!
Αφού στο τέλος της διαδρομής δεν μπορούσε να κλίσει τα χέρια του, σαν μποντέος είχε γίνει
Η αναστροφή αυτή μας στοίχισε και άλλο χρόνο, καθώς ψάχναμε να δούμε από που να πάμε, καθώς και ένα κόλλημα του Τάκη όταν θέλησε να κάνει ένα μακροβούτι σε έναν βούρκο. Το 1ο μακροβούτι του Τάκη για την ημέρα
Αφού τον έβγαλε ο grek με τον εργάτη και αφού βρήκαμε εναλλακτικό δρόμο για το Σαραντάπηχο, φτάσαμε επιτέλους στο χωριό (ώρα 15+), μετά από μια μικρή δυσκολία του Musso που δεν είχε λάστιχα σε μία ανηφόρα με γλίτσα.
Διασχίσαμε το χωριό και μπήκαμε σε φαρδύ χωματόδρομο για να κατηφορίσουμε προς Ταρσό.
Ο Τάκης για άλλη μια φορά ήταν ο 1ος που πάταγε το χιόνι, που για άλλη μια φορά ήταν μπόλικο.
Κάναμε μια μικρή στάση σ' ένα πλάτωμα (που μάλλον θα σταματήσουμε και την επόμενη Κυριακή) και κατηφορίσαμε μέχρι την κεντρική άσφαλτο Δερβένι-Φενεός.
Εκεί με βάση τον αρχικό σχεδιασμό το πρόγραμμα έλεγε να πάμε προς Γκούρα, να σταματήσουμε στο ποτάμι πριν το χωριο Στενό και ν' ανηφορίσουμε την Ζήρεια απ' την δυτική πλευρά.
Έτσι και ξεκινήσαμε να κάνουμε, παρόλο που η ώρα είχε πάει 16+ (η ομάδα πέταγε λέμεεεεε, δεν χώρταινε με τίποτα!!!!

)
Πάμε λοιπόν στο ποτάμι και δεν προλαβαίνει να πει ο palidim "αφού έχει γέφυρα από πάνω γιατί ήρθαμε από δω" και στο καπάκι ο Τάκης "και εδώ τί ήρθαμε να κάνουμε" και με το που τελειώνει την κουβέντα του το Pajero βρέθηκε να κάνει μακροβούτια και να ψαρεύει πέστροφες.
Πολύ βουτιά μιλάμε!!!!!
Μούσκεμα μέσα, μούσκεμα έξω, μούσκεμα το φίλτρο, μέχρι και τα φωτιστικά έγιναν ενυδρείο!!!
Θα δείτε σίγουρα και βίντεο απ' τον τόπο του εγκλήματος.
Αφού τον έβγαλε ο grek (για άλλη μια φορά) και το στεγνώσαμε το σουρώσαμε, το στύψαμε, μπήκαμε χωματόδρομο πάνω απ' το χωριό Στενό για ν' ανηφορίσουμε την Ζήρεια.
Αμ δε.....
Αφού κάναμε ένα "πολύ ωραίο" κομμάτι με "λίγες" πετρούλες που το λάτρεψε ο Τάκης

μπήκαμε στο δάσος και σε κάτι ρεματιές με μπόλικο χιόνι.
Αφού περάσαμε κανα δύο δύσκολα σημεία είδαμε τον Τάκη πάλι φάτσα κάρτα να κατεβαίνει γιατί παραπάνω δεν πέρναγε τίποτα.
Και είχαμε και αρκετό δρόμο ακόμα για να βγούμε στη λίμνη Δασίου που ήταν ο προορισμός μας, οπότε δεν έπαιζε να προχωρήσουμε άλλο.
Αναστροφή και πάλι (η αγαπημένη του palidim

) και πλέον μοναδική λύση να κατέβουμε από άσφαλτο (πίσω με κατεύθυνση προς Δερβένι) και να πάμε στην Καρυά για την αναγνωριστική της ταβέρνας
Τελικά κατά τις 7 φτάσαμε στην ταβέρνα, κουρασμένοι, πεινασμένοι, αλλά και πολύ γεμάτοι!!
Πραγματικά γεμάτοι από όλα αυτά που είδαμε και περάσαμε.
Όπως καταλαβαίνετε το κομμάτι με το ποτάμι και η άνοδος της Ζήρειας απ' την δυτική πλευρά βγαίνει απ' το πρόγραμμα της εκδρομής και αντ' αυτού θα πάμε στη λίμνη Δασίου μέσω Καρυάς (άσφαλτος μέχρι την Καρυα).
Να κάνω και κανένα σχόλιο για τ' αυτοκίνητα που συμμετείχαν στην αναγνωριστική.
Το Pinin αποδείχθηκε για άλλη μια φορά ότι θέλει ψήλωμα (κοντός ψαλμός.....).
Έσπρωχνε το χιόνι και κάποια στιγμή που αυτό μαζευόταν κόλαγε, έκει που τα ψηλότερα δεν είχαν πρόβλημα. Πάντως όταν έπαψα να είμαι 2ος πίσω απ' τον Τάκη δεν ξανακόλλησα (έστρωναν οι προηγούμενοι κάπως το χιόνι)
Το Musso πολύ καλό, με αρκετό ύψος και δύναμη στ' αργά, θέλει ένα καλό λάστιχο. Με τα all terrain είχε κάποιες δυσκολίες.
Το φρέσκο Lada είχε κάποιες δυσκολίες λόγω ύψους αλλά αν δεν κάνω λάθος δεν κόλλησε πουθενά.
Το γέρικο Lada πήγε καλύτερα και απ' το νέο Lada και με τελειωμένο ασφάλτινο λάστιχο
Γενικά ήταν η ευχάριστη έκπληξη της εκδρομής και δεν χρειάστηκε πουθενά βοήθεια, ενώ πέρναγε με χαρακτηριστική άνεση από παντού!! Μυστήριο ακόμα παραμένει γιατί το γέρικο Lada πήγαινε καλύτερα απ' το νέο Lada. Ρώσσοι μηχανικοί ψάχνουν να λύσουν το μυστήριο και θα έχουμε σύντομα τα αποτελέσματα της έρευνας
Το Vitara είχε καλό λάστιχο και ψήλωμα και δεν είχε γενικά δυσκολίες. Σε κάτι ανηφορικά μόνο στο τέλος, αλλά και πάλι δεν χρειάστηκε βοήθεια.
Το Pajero του Τάκη τα έκανε όλα. Μέχρι και για ψάρεμα στο ποτάμι μπήκε!!
Το Pajero του grek πήγαινε παντού και έβγαζε και το Pajero του Τάκη όταν έκανε μακροβούτια
Αυτά τα "λίγα" για την ώρα.