ΟΙΤΗ 7-8/2

[nikos33]

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ.ΚΑΙ ΓΩ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΜΟΥ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΤΟΝ ΒΑΓΓΕΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ.Η ΟΙΤΗ ΕΙΧΕ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΔΑΜΕ.

[pajerinho]

Πάνω στις Δρακολιμνες, εκτός απ' τα δρακάκια, συναντήσαμε και κάτι άλλα περίεργα όντα....
Ήταν πολύ εκτυφλωτικά, τόσο που δυσκολευόσουν να τα κοιτάξεις, και είχαν κάτι περίεργα πορτοκαλί οχήματα....

[palidim]

Κανενας με ΜL να δωσει τη σωστη απαντηση στον Gmak (Grand Vitara diesel και με κουμπι)?

[pajerinho]

Τί απάντηση ψάχνει ο gmak? Ήταν χθες ένα ML μαζί μας, παρέα με τον billjeep, τον grandjohn και τον niknav. Με ασφάλτινο λάστιχο και δεν μάσησε πουθενά!! Ούτε το αμάξι ούτε ο ιδιοκτήτης
Μια δύσκολη στιγμή είχε όταν άρχισε να σέρνεται η κοιλιά στο χιόνι (λίγο πριν τις Δρακολιμνες) αλλά και εκεί με λίγη παραπάνω φόρα βγήκε χωρίς πρόβλημα.

[gmak]

ηταν το ιδιο ml κια στην βυτινα περσυ....εντυπωση ειχε κανει και τοτε

[pajerinho]

Μιας και είστε καλά παιδια (μερικοί όχι όλοι ) να σας πω για τον βούρκο του Σαββάτου.
Θα τα πω γιατί ξέρω ότι σας αρέσουν οι ιστορίες με τις λάσπες και τα κολλήματα (διαστροφή λέγεται αυτό αλλά τέλοσπαντων... )
Η λάσπη αυτή βρίσκεται κάπου πάνω απ' την Καλοσκοπή και αρκετά κοντά στο καταφύγιο (ο Βαγγέλης μπορεί να με διορθώσει αν δεν τα λέω καλά).
Είναι λάσπη πυλός, και απ' τη φύση της είναι τέτοια που είναι παρούσα ανεξάρτητα αν έχει βρέξει ή όχι.
Κάτι σαν νωπό σκυρόδεμα ένα πράγμα, που πατάς μέσα και δεν ξέρεις αν θα καταφέρεις να ξαναβγάλεις το πόδι σου.
Το σημείο αυτό είναι ίσωμα με στροφή στην αρχή και γίνεται ανηφορικό στη συνέχεια. Εκεί λοιπόν ήταν που κόλλησα. Έκανα μερικά μέτρα και η κοιλία άρχισε να σέρνεται και να με κοντράρει. Πίσω, λίγη φόρα, έκανα καμια 10αρια μέτρα παραπάνω και ξανά το ίδιο.
Μέχρι που κάποια στιγμή τακάρισα για τα καλά και δεν μπορούσα να πάω ούτε πίσω ούτε μπρος. Απ΄ το κομμάτι αυτό πέρασαν χωρίς πρόβλημα το yellow XR του vagelis, ένα disco (πολύ εντυπωσιακό και πολύ ψηλό), ένα vitara πανύψηλο, ένα samurai πολυκατοικία και 2 Niva ψιλωμένα (το ένα είναι του savva). Όλα με καλά ως πολύ καλά mud λάστιχα.
Πέρασε όμως άνετα και το Land Cruiser του Lonely Wolf το οποίο - κρατηθείτε - είναι μαμά και έχει all terrain λάστιχα!!!
Τί είναι αυτό που έκανε όλα αυτά τ' αμάξια να περάσουν και το Pinin να παγιδευτεί? Τί άλλο απ' το ύψος.
Ήταν το πιο χαμηλό με διαφορά. Και το Land Cruiser ήταν μαμά, αλλά εκεί που στέκεται μαμά το Land Cruiser δεν στέκονται άλλα φτιαγμένα. Πραγματικά το χάρηκα που είδα ένα μαμά αμάξι χωρίς λάστιχο να περνάει από ένα τόσο δύσκολο σημείο.
Όσον αφορά το Pinin και αφού ο vagelis με έβγαλε έξω απ' τα λούκια, άρχισε νέα ταλαιπωρία η οποία προήλθε απ' την κακή κατάσταση που είναι πλέον τα kumho που φοράω.
Η εναλλακτική ήταν ν' ανέβω μια πλαγια, όχι με πολύ έντονη κλίση, αλλά με πολύ γλίτσα.
Για οποιοδήποτε mud λάστιχο, όπως και για τα kumho όταν ήταν καινούργια, δεν ήταν κάτι δύσκολο. Αποδείχθηκε όμως (για άλλη μια φορά) ότι μετά από 1,5 χρόνο τα λάστιχα έχουν παραδώσει πνεύμα και η ταλαιπωρία για ν' ανέβω ήταν μεγάλη. Πίσω μπρος, πάρε λίγη φόρα, παράλληλα στην πλαγια για λίγη φόρα ακόμα και εντυπωσιακή έξοδο από ένα απότομο όχτο καθώς εκεί είχε λίγο πιο στέρεο έδαφος.
Το πόσο το διασκέδασε η teo δε λέγεται

[pajerinho]

Όσο για τις κακοήθειες που ακούγονται από μερικούς για τα Pajerο, τί να πω....?
Αυτή είναι η μοίρα των πρωταθλητών.
Μήπως και με τον Ολυμπιακό το ίδιο δεν γίνεται?
Έχει τους πιο πολλούς εχθρούς και όλοι κάποια κακία θα βρουν να πουν.
Το αποτέλεσμα όμως είναι πάντα το ίδιο, ο Ολυμπιακός είναι αυτός που παίρνει το πρωτάθλημα.

[skippybi]

ωραίες φωτογραφίες!!!! μπράβο στην καλή παρέα!!!!

[maria]

Πάνω στις Δρακολιμνες, εκτός απ' τα δρακάκια, συναντήσαμε και κάτι άλλα περίεργα όντα....
Ήταν πολύ εκτυφλωτικά, τόσο που δυσκολευόσουν να τα κοιτάξεις, και είχαν κάτι περίεργα πορτοκαλί οχήματα....

Pajerihno....ζει και σε άλλα μερη αυτο το περιεργο ον !!!
Το ειχαμε δει και στο καταφύγιο.
Να !!!! Κοιτα ειχα προλαβει και το φωτογραφισα.


Πάντως εμένα μου εκαναν εντυπωση οι κραυγες που έβγαζε.....
Ολο κατι σε .........τσιμάκκκκκκκακακακα φωναζε.

[maria]

Κυριακή πρωι λοιπόν μαζευτήκαμε για πρωινο (δεν ξερω λεπτομερειες για εκει.....λόγω Χρηστου αργησα να ξυπνησω ) είχαν έρθει και τα υπόλοιπα παιδια από την Αθήνα και πλέον στην πλατεια δεν έπεφτε καρφίτσα.
Ολοι έτοιμοι με πολύ όρεξη αρχίσαμε να ακολουθούμε τον Βαγγέλη.
Στη αρχη της διαδρομής περάσαμε μέσα από ένα πολύ πυκνο δάσος με έλατα,από έναν χωματοδρόμο...για την ώρα, που οδηγουσε στο χωριο Δαφνη.
Λιγο πριν το χωριο στριψαμε και μπήκαμε σε πιο δυσκολο τερεν.
Πολλα και ωραια νεροφαγώματα μεσα σε φλαταδουρα.
Η ενναλαγές στο έδαφος ήταν, λάσπη,νεροφαγωματα,νεροφαγωματα με λάσπη και πάλι απ την αρχη.
Πολλα νερα!!! απο παντου έτρεχαν.
Ολη η διαδρομη ,ήταν μέσα σε ελατοδασος.
Φτανωντας στο χωριο Ανατολη ,η χιονόπτωση έκανε τα πρωτα της σημάδια.
Απο εκει ,σε μικρη απόσταση βρισκονταν οι δρακολίμνες.Αρχισαμε να ανεβαίνουμε,το έδαφος άλλαξε μορφη,πολύ πέτρα πια.
Φτανωντας σε ένα σημειο αντικρισαμε αυτο!!!!!

Η φωτογραφία το αδικει αφανταστα.
Τριγυρω ύπηρχαν βουνα χιονισμένα και στην μεση οι δυο λίμνες.
Ολοι ξεχυθηκαν σαν παιδια να γλυστρανε στο χιόνι και να παιζουν.
Φτανωντας ο Βαγγέλης μου έπιασε ένα δρακάκι μέσα από την λίμνη και μου το έδωσε να το δω.
Ηταν συγκλονιστικο να κρατας στο χέρι σου ένα τοσο μικρο και άκακο ζωακι που βρισκετε ύπο εξαφάνιση.
Καποια στιγμη άρχισε να στεγνωνει και να τα χάνει.
Δεν ζουν εξω από το νερο....δεν το ήξερα, και με την καθοδήγηση του Βαγγέλη το ξαναέβαλα στην θέση του και συνήλθε.
Το κρυο στις δρακολίμνες ήταν απίστευτο. Αφου χαζέψαμε για αρκετη ώρα αρχίσαμε να κατεβαινουμε για να συνεχίσουμε την διαδρομή μας.
Μετα από 80 χμ διαδρομης σε χωμα με απίστευτο τερεν και τοπία επιστρεψαμε στον Αθ.Διάκο όπου τσακίσαμε αρκετα κιλα πα'ι'δάκια .
Αργα πια αποχαιρετηστηκαμε με τα παιδια και πήραμε τον δρομο της επιστροφής.
Ο Βαγγέλης αξίζει πολλα συγχαρητηρια για την διαδρομη που επέλεξε καθως επίσης για την ζωντανια που τον διακρίνει.

Επίσης οφείλουμε ένα μεγαλο ευχαριστω σε όλα τα παιδια που ήρθαν από την Αθήνα και παρόλο που δεν γνωριζόμασταν από πριν,είμασταν μια παρεα που γνωριζόταν χρόνια.
Ελπίζω στην Ζηρια να μπορέσουν να ξανα ερθουν όλοι τους.