Ή αλλιώς, πως μπορεί μία απλή χαλαρή βόλτα με 2 φίλους, άσχετους με το 4χ4, να καταλήξει σε μεγάλη περιπέτεια!!!!
Φύγαμε λοιπόν χθες με το γνωστό Pinin εγώ κ δύο φίλοι για φυσιολατρική βολτούλα στο βουνό, με κατάληξη στην Ρακίτα για τα σχετικά "νηστίσιμα" στον Ραμπαβίλα (και καλά.....).
Διαδρομή από Σούλι, Ζουμπάτα, βρύση Θάνας κ στη διασταύρωση με Οβρυόκαμπο, δεξιά κάτω για Βεταίικα. Από εκεί που έχει την κατολίσθηση που περάσαμε σε προηγούμενη εκδρομή. Κατηφόρα τώρα, χωρίς βροχές, υπολόγιζα ότι θα είναι εύκολα τα πράγματα. Αμ δε!!!!
Έχει μεγαλώσει κι άλλο η κατολίσθηση, έχουν έρθει κ μερικά χώματα από πάνω κ έχουν χαλάσει το πάτημα που χρησιμοποιήσαμε την άλλη φορά κ δεν περνάει. Η λογική κίνηση ήταν να γυρίσουμε πίσω κ να κάνουμε κύκλο από Οβρυόκαμπο για Ρακίτα. Αμ δε!!!!!
Ο τόπος έδειχνε στεγνός (πολύ πιο στεγνός απ' την άλλη φορά) κ κατέβηκα να περπατήσω το κάτω πάτημα, στα χώματα που έχουν κατολισθήσει. Στεγνό παντού, το ανηφορικό για να βγεις πάλι στον δρόμο στεγνό κ λάσπη μόνο σε δύο χαντάκια πλάτους γύρω στους 50 πόντους το καθένα. Ε, αυτά τα χαντάκια ήταν η παγίδα μου!!!!
Το πρώτο βασικά, στο 2ο δεν κατάφερα να φτάσω ποτέ
.Να μην σας τα πολυλογώ, κατέβηκα κάτω απ' τον δρόμο, πήρα το πάτημα απ΄την κάτω μεριά κ με το που κατεβαίνει η μούρη στο χαντάκι, κάνει ένα ΠΛΑΤΣ!!! κ χώνεται όλη μέσα. Μέχρι την πινακίδα κ παραπάνω!!!!!
Εκεί έμεινε κ το αμάξι για περίπου 1,5 ώρα.
Άμεση η ανταπόκριση του Takisp στο τηλεφώνημά μου, που χωρίς να το σκεφτούν καθόλου ξεκίνησαν παρέα με τον chris.k να έρθουν να με απεγκλωβίσουν!!!!
Όσα ευχαριστώ να πω κ να γράψω είναι πολύ λίγα!!!!! Όσο βλέπω αυτές τις κινήσεις αλληλεγγύης, τόσο περισσότερο χαίρομαι για τον χώρο στον οποίο βρίσκομαι. Κ δεν εννοώ μόνο το fun, αλλά όλο το χώρο του offroad. Ανεξαρτήτως οχήματος, 2-τροχου ή 4-τροχου.
Απ' την άλλη όμως, το πόσο άσχημα ένοιωσα για την π@π@ρια που είχα κάνει δεν λέγεται!! Τέτοιο άσκοπο ρίσκο, χωρίς άλλο όχημα κοντά μου, μόνο κ μόνο για να γλιτώσω 20 λεπτά παραπανήσιο δρόμο ήταν μεγάλο λάθος!!!! Κ να έχω βγάλει το χωμάτινα λάστιχα μόλις την προηγούμενη μέρα!!!
Αλλά αυτά παθαίνεις άμα σε τρώει ο πισινός σου.......
Κ να έχουν κ δουλεια η παρέα μου στην Πάτρα κ να πρέπει να γυρίσουμε συγκεκριμένη ώρα. Κ να μην το διασκεδάζουν καθόλου όσο κ να τους λέω εγώ "ουάου!!! ωραία περιπέτεια...."
.Τί περιπέτεια...!!!??? Βόλτα στη φύση κ σουβλάκια στον Ραμπαβίλα τους είχα υποσχεθεί κ είχαμε γεμίσει λάσπη μέχρι το γόνατο κ βρισκόμασταν καθηλωμένοι στη μέση του πουθενά.
Κάναμε κάποιες απέλπιδες προσπάθειες να βρούμε βοήθεια όσο ο Τάκης ήταν στον δρόμο, αλλά τζίφος! Μόνο κάτι συμβατικά ΙΧ βρήκαμε που δεν μπορούσαν να πλησιάσουν καν στο σημείο που βρισκόμασταν εμείς.
Έρχονται στο μεταξύ κ 2 φίλοι με μηχανές κ πάνω που συζητάμε πως να βρούμε βοήθεια κ ενώ μιλάω και με τον Τάκη ο οποίος ήταν πλέον πολύ κοντά, εμφανίζεται σαν από μηχανής θεός ο Θανάσης απ' το Jeep club με το cherokee κ συνοδηγό τον θείο του. Τί να πω για τους ανθρώπους....?? Πραγματικά άψογοι!!!!!! Δεν έφευγαν από εκεί άμα δεν μας έβγαζαν. Παρόλο που τους είπαμε ότι έρχεται βοήθειά κ θα μας βγάλουν με τον εργάτη, αυτοί κάθησαν να μας βοηθήσουν. Βάζοντας τελικά ένα συρματόσχοινο, το οποίο έφτανε οριακά σε μήκος για να με δέσει απ΄τον δρόμο, με τράβηξε κ σε λίγα λεπτά ήμουν κ πάλι ελεύθερος!!! Χρειάστηκε κ λίγο ζόρι για να βγω στον δρόμο γιατί ήταν απότομο το πρανές, αλλά αυτό ήταν το λιγότερο.
Τέλος καλό όλα καλά λοιπόν!!!! Κ το πάθημα βέβαια γίνεται μάθημα!!!! (αν κ τ' αποτελέσματα δείχνουν ότι μάλλον χρειάζονται αρκετά παθήματα για να γίνουν μάθημα.....
)Πολλά ευχαριστώ στον Θανάση κ τον θείο του που μας έβγαλαν!!! Πολλά ευχαριστώ στον Τάκη κ τον Χρήστο που άφησαν την παρέα τους κ το φαγητό στην ακροθαλασσιά για τρέχουν στο βουνό να βγάλουν εμάς τους μουρλούς!!!!
Τέλος, πολλά ευχαριστώ στην παρέα μου που μου μιλάει ακόμα
Το βράδυ που θα έχω καλώδια κ φωτογραφικές θα ανεβάσω κ καμια φώτο να δείτε που κόλλησα.....
