Η τεχνητή λίμνη των Κρεμαστών με τη γέφυρα της Επισκοπής
ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗ ΧΕΛΙΔΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΙΚΕΡΙΩΤΗ
Δεν είναι όλες οι διαδρομές ίδιες στην Ευρυτανία και στην πλειονότητά τους δεν είναι καθόλου εύκολο να πραγματοποιηθούν από το τέλος φθινοπώρου έως την άνοιξη. Ο συνδυασμός του χιονιού και των κατολισθήσεων δεν αστειεύεται σε ολόκληρο το νομό, που τα τελευταία χρόνια βλέπει την τουριστική ανάπτυξη να επιδρά ευεργετικά, χωρίς το τίμημα να είναι ιδιαίτερα βαρύ μέχρι στιγμής. Μπορεί στο Καρπενήσι οι επισκέπτες-λάτρεις των χειμερινών σπορ να δημιουργούν το αδιαχώρητο τα Σαββατοκύριακα, ωστόσο η φυσιογνωμία της Ευρυτανίας δεν έχει αλλάξει. Για να τη γνωρίσεις καλύτερα, πρέπει να ξεφύγεις από την "πεπατημένη".
Η εκκίνηση δίνεται από το Καρπενήσι και ακολουθούμε την κατεύθυνση προς Καλεσμένο-Αγρίνιο. Ο ασφάλτινος δρόμος χώνεται ανάμεσα στις ελατοσκέπαστες πλαγιές του Τυμφρηστού. Έπειτα από οκτώ χιλιόμετρα φτάνουμε στο Χάνι Μπαγασάκι και βλέπουμε στα αριστερά μας τις ταμπέλες που δείχνουν τα χωριά Μηλιά-Σελλά-Φιδάκια- Αγ. Βλαχέρνα. Προς τα εκεί πάμε.
ΜΗΛΙΑ-ΣΕΛΑ-ΦΙΔΑΚΙΑ
Στο πρώτο μέρος της διαδρομής χρειάζεται προσοχή. Αν και ο δρόμος είναι ασφάλτινος, το κομμάτι αυτό πιάνει πολύ χιόνι και έχει πολλά ανήλιαγα σημεία, οπότε ακόμα και στην περίπτωση που τα μηχανήματα έχουν ανοίξει το δρόμο, ο πάγος είναι παρών και οι κατολισθήσεις δεδομένες. Προσοχή επίσης χρειάζεται όταν πατάς επάνω σε χιόνι, διότι ποτέ δεν γνωρίζεις τι μπορεί να κρύβεται από κάτω.
Με το που παίρνεις την κατηφόρα, η λίμνη Κρεμαστών φαίνεται βαθιά στον ορίζοντα και λίγο πιο κάτω προσπερνάς τη διασταύρωση που οδηγεί στο χωριό Στεφάνι. Η Μηλιά δεν αργεί να φανεί και ο κατηφορικός δρόμος προς το χωριό οδηγεί σε ένα πλάτωμα, όπου μπορείς να αφήσεις το αυτοκίνητο. Θα πρέπει να επιστρέψεις στον κεντρικό δρόμο, να προσπεράσεις το χωριό, για να δεις ότι έχει πολλά σπίτια και όλα τους σκαρφαλώνουν στην απότομη πλαγιά. Αν κάποια καμινάδα καπνίζει, τότε κάποιος θα ξεχειμωνιάζει εκεί.
Από τη Μηλιά η άσφαλτος συνεχίζει, αφού το κομμάτι μέχρι τα Φιδάκια ολοκληρώθηκε το φθινόπωρο του 2000, αυτό όμως δεν βοηθά τώρα το χειμώνα. Το βουνό μοιάζει να λιώνει και να πέφτει πάνω στο δρόμο, παρασύροντας ακόμα και τα δένδρα. Στα τέσσερα χιλιόμετρα μετά τη Μηλιά το χωριό Σελά εμφανίζεται χτισμένο σε απίθανη τοποθεσία. Ένα ρεματάκι στην είσοδο του χωριού δημιουργεί διαδοχικούς μικρούς καταρράκτες πάνω στα βράχια. Αρκετά από τα παλιά πέτρινα σπίτια του έχουν σωθεί, η πλατεία είναι πια στρωμένη με πλάκες, καθώς και η βρύση. Περιποιημένο χωριό τα Σελά και το χειμώνα, κρύβει στην αγκαλιά του καμιά εικοσαριά κατοίκους, ηλικιωμένους ως συνήθως!
