Δημοσιεύθηκε: Τετ 25 Φεβ, 2009 10:06 μμ Θέμα δημοσίευσης: Τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι?????
Τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι?????
( ή ο Μαϊντανός σε νέες περιπέτειες !!!!!) ( Προσοχη τεραστιο )
Φέροντας με τιμή τον τίτλο του.... «μαϊντανού» είπα λοιπόν να τον εξαντλήσω στον μέγιστο βαθμό.
Έτσι, μετά τον μαϊντανό των φόρουμ, τον μαϊντανό των αγώνων είπα να κάνω και..... τον μαϊντανό του Τεχνικού έλεγχου.
Παρακολούθησα λοιπόν τα σεμινάρια, και με προτροπή του Στάθη ( καλά να πάθεις!!!!) Σάββατο απογευματάκι καταφθάνω μετά της Μαρμάρως εις το κέντρο του αγώνος.....
Είχα δε την τιμή και την τύχη, πέραν του Στάθη να είναι και ο Σταύρος Καραφωτιάς, όποτε λόγω της συσσωρευμένης εμπειρίας και των δυο, έκλεισα το στόμα μου ( προς το παρόν..... ) και άνοιξα τα μάτια και τα αυτιά μου μπας και πάρω κάποιο ελάχιστο ψήγμα από τις γνώσεις τους. ( Κοινώς να ξεστραβωθώ!)
Ήπιαμε το καφεδάκι μας όπου ξαναείδα τον φίλο μου τον Μελέτη ( αεικίνητος!!!!!) , γνώρισα και τον Κο Doc (αλλιώς τον περίμενα!!!) και μετά πήγαμε να στήσουμε το “τσαντίρι” μας, το σημείο Τεχνικού Ελέγχου λίγο πιο κάτω.
Ειδυλλιακό περιβάλλον ( όσο είχε ήλιο..... μετά “δαγκωθήκαμε” από το κρύο και την υγρασία ) δίπλα στη θάλασσα με το Στάθη να βγάζει μέχρι και τραπεζάκι από το απίστευτου περιεχομένου πορτμπαγκάζ...
Κατά τις 6 λοιπόν “ανοίξαμε και σας περιμένουμε”... και καταφθάνει για αρχή μια “μοίρα τεθωρακισμένων” της Εγγλεζοπούλειας ταξιαρχίας!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Γίνονται τα σχετικά και όλα εξελίσσονται ομαλά με το σχετικό καλαμπούρι... Ήδη εδώ βέβαια κατάλαβα πόσο σημαντική είναι η εμπειρία παρακολουθώντας τους 2 “Σ” ( Στάθη – Σταύρο ) με τι άνεση έβλεπαν πράγματα κι έκαναν σχόλια.....
Μετά την πρώτη φουρνιά Ελλήνων, έρχονται οι φιλοξενούμενοι μας φίλοι από την Αλβανία. Έχοντας δει ΠΩΣ είναι σωστά στημένο ένα αυτοκίνητο ( άσχετα αν δεν έφτανα να ανέβω στο Land Rover!!!!) βλέποντας τα Αλβανικά δεν μπορώ να πω ότι δεν εντυπωσιάστηκα από τον βαθμό μετατροπής τους – τα περισσότερα – και από ορισμένες έξυπνες λύσεις σε διάφορα θέματα, όπως π.χ. την προέκταση των “φρυδιών” ενός τσερόκι.... Από την άλλη βέβαια σε θέματα “φινιρίσματος” είχαν μία διαφορά και απαιτούσαν κάποια παραπάνω προσοχή στη λεπτομέρεια...
Εδώ πρέπει να σημειώσω την προθυμία με την οποία αντιμετώπιζαν οποιοδήποτε σχόλιο για άμεση διόρθωση όπως πχ τους λασπωτήρες που σχεδόν κάνεις δεν είχε και ΟΛΟΙ έβαλαν, και βέβαια τα σχόλια των “2” για το τι θα μπορούσαν να κάνουν καλύτερα και σωστότερα προστατεύοντας κατά κύριο λόγο το δικό τους το κεφάλι.
Με τούτα και με τ' άλλα λοιπόν ( κι ενώ έχουμε πλέον γίνει παγοκολόνες από το κρύο και την υγρασία ) τελειώνει η πρώτη μέρα – εμπειρία – του τεχνικού ελέγχου έχοντας “δει” 20 αυτοκίνητα από τα 30βαλε των συμμετοχών...
“Ε ρε γλέντια που θα έχουμε αύριο με το ξημέρωμα – από τα χαράματα θα ξυπνήσουμε πάλι” = Στάθης.
Βουρ λοιπόν στην καφετέρια όπου το ουισκάκι ήταν επιβεβλημένο μπας και “ζεσταθεί το κοκαλάκι μας” συν βέβαια την σχετική κουβέντα και “πυροβολισμό κατά ριπάς” πλέον με ερωτήσεις μου προς τους “2” ( Είπαμε = σχολείο από μόνος του ο καθένας..... ), έλεγχος εγγράφων που συμπληρώσαμε και οι διαδικασίες του Στάθη λειτούργησαν αποτελεσματικά – άμα το “κάνεις” χρόνια, “το έχεις” το θέμα, τι να λέμε.
End of day 1 – Άλλο ένα ουισκάκι με τον Στάθη και “εισαγωγή” μου στα βαθύτερα νοήματα του Τεχνικού Ελέγχου, τα “πως” και ΚΥΡΙΩΣ τα “γιατί”
Μία παρένθεση αν μου επιτρέπεται εδώ να πω ότι είμαι πεπεισμένος ότι αν “κάποιος” βάλει τον Στάθη και οι οδηγοί ακούσουν αυτή την εμπεριστατωμένη διάλεξη περί του ποιο το βαθύτερο νόημα κι αίτια του κανονισμού σε θέματα ασφαλείας, είμαι σίγουρος ότι...... οι τεχνικοί έλεγχοι δεν θα έχουν νόημα πλέον και θα καταργηθούν καθότι δεν θα υπάρχει περίπτωση μη συμμόρφωσης – κλείνει η παρένθεση.
Day 2 λοιπόν κι έγερση..... πριν τις κότες.............
7.05 είμαστε στη θέση μας, 7.15 ο πρώτος....... «πελάτης», ο γνωστός και μη εξαιρετέος Mercie Κουτσουμπός με τον φίλο Γρηγόρη Λαμπρινό παρέα...
“Άσε αφεντικό πάω εγώ” του λέω... “κάτσε εσύ ”. Εντωμεταξύ έρχονται και άλλα 2 Ελληνικά αυτοκίνητα + 3 ακόμα Αλβανικά, στα ζόρια πρωί – πρωί λέω...... Ε Υ Τ Υ Χ Ω Σ όμως πίσω μου ακούω ένα........ “απειλητικό” γουργούρισμα από αγριεμένο strait six και ναι καλά το καταλάβατε ήταν ο Σταύρος. Περνάμε τα αυτοκίνητα ( εν μέσω ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΥ body language και συνονθυλεύματος ελληνο-αγγλικο-αλβανικών ) και μετά ηρεμία......
Αυτό μου έδωσε την ευκαιρία - χαρά - τιμή να ανακατευτώ μέσα στους εντουράδες και να εντυπωσιαστώ ΚΥΡΙΩΣ από την ατμόσφαιρα μεταξύ τους άλλα βέβαια και από το θάρρος τους ( άντε να πω θάρρος κι όχι το “άλλο”) να αντιμετωπίζουν τους πιθανούς κίνδυνους καλυμμένοι από...... ένα “φύλο πλαστικό ”.
Εντούρο νορμάλ, εντούρο “βουνά” εντούρο 2χρονα και βέβαια οι ....... απίστευτες γουρούνες. Κι όλοι με ένα χαμόγελο μέχρι “τ' αυτιά ”.
Ο καιρός από το πρωι έδειχνε ότι θα μας έκανε ολονών την χάρη βγάζοντας έναν τεράαααααααστιο ήλιο που ζέσταινε την παγωνιά... ( Παρένθεση, δε θα με πιστέψετε αλλά το πρώτο σύννεφο εμφανίσθηκε στον ορίζοντα, μαζί με τον....... Αθανασίου ( περίεργο ε???) και μόλις είπε “φεύγω για πάνω, ήταν που άρχισε να χιονίζει – όχι σας το λέω να το ξέρετε, γιατί ενώ εκκινήσατε με ήλιο μετά από λίγο...... χιόνισε !!!!!!!!!!!!! ).
Ξεκινούν και τα αυτοκίνητα ( πρώτη φορά είδα αυτοκίνητο να....... κάνει σούζα σα τα ντράγκστερ...) ένα, δυο, μέχρι και το τελευταίο.... και μετά........ ΗΣΥΧΊΑ!!!!! μία ανεπανάληπτη κι απίστευτη ησυχία......
Άραγμα πλέον στην καφετέρια για τον πρωτο καφέ της ημέρας ( ναι – δεν είχα προλάβει – έπρεπε να ελέγξουμε τα αυτοκίνητα που δεν ήρθαν το Σάββατο ώστε να είναι έτοιμα, και να έχουν και χρόνο να διορθώσουν κάποια σοβαρή ατέλεια πριν να πάρουν εκκίνηση).
Εκεί λοιπόν είχα την δυνατότητα να καταλάβω “τι σημαίνει” οργάνωση αγώνα από την μεριά του οργανωτή βλέποντας πως είχαν στηθεί οι επικοινωνίες με τα ΣΕΧ – ΣΕΔ, σκούπες διασώστες κ.λ.π., άκουσα τα πρωτα “θέματα” με μοτοσυκλετιστές, το συμβάν του Κου Εγγλεζόπουλου ( μόνο “σίδερα” ευτυχώς ) μεγάλη ευθύνη αλλά και μεγάλη τέχνη η οργάνωση.
Ο καιρός έχει αρχίσει και σφίγγει επικίνδυνα δε μπορώ να μην σκέφτομαι τους 2τροχους... πρέπει να έχουν φάει το κρύο της πολικής αρκούδας.....
Φτάνουν και οι πρώτοι “χαμένοι” όχι με πολύ λάσπη πάνω τους – άρα δεν ειναι ΤΟΣΟ λασπωμένα “πάνω”, υπό των συνθηκών “πάλι καλά”.....
Ακούω σα “σφουγγάρι” τις κουβέντες τους, και θα μου μείνει μία.... “ τι να πω.... μόνος μου χάθηκα..... δεν είδα την τουλίπα στο road book. Έριξα μια κλέφτη ματιά και τις είδα 3-4 μαζεμένες “μείνε ευθεία” και την τελευταία δεν την πρόσεξα”
Φτάνουν και τα “γρουν”, πως τα οδηγούν αυτά τα πράγματα... πως τα στρίβουν....
Τωωωωωρα να δείτε κέφι και πειράγματα μεταξύ τους τι να πω.... “έμεινα χωρίς όργανα ΠΑΛΙ” έλεγε κάποιος..... “ μα αφού σου φώναζα έλα μαζί” κάποιος άλλος...
Ένιωσα περήφανος απλά που ήμουν δίπλα σε τέτοια ποιότητα ανθρώπων...
Να και τα πρώτα αυτοκίνητα... οκ κι αυτά γιατί ο καιρός πλέον δίνει ρέστα. Μια χαρά...
Δυστυχώς δεν μπορούσα να κάτσω μέχρι την απονομή, την αποθέωση ενός αγώνα - οικογενειακές υποχρεώσεις βλέπετε....
Πάντως αν μη τι άλλο πλέον μπορώ να πω ότι έχω δει κάπως και την άλλη πλευρά ( αν θεωρήσουμε – που δεν – ότι έχω δει την μια ) πιστεύω ότι αλληλοσυμπληρώνονται...
Πχ ο Τεχνικός Έλεγχος δεν είναι για “να σπάει τα νεύρα” τον οδηγών, αλλά περισσότερο το να δει με ένα “καθαρό μάτι” οποιοδήποτε πρόβλημα που να αφορά ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ των αγωνιζομένων, γιατί το cage πρέπει να ειναι cage κι όχι συγκολλημένοι νεροσωλήνες, γιατί τα καθίσματα πρέπει να είναι στέρεα βιδωμένα, γιατί οι ζώνες το ίδιο... κ.λ.π κ.λ.π.
Επόμενος αγώνας???? Ίδωμεν....
Δημοσιευση στο to4x4 απο Φωκιων
Για να δουμε τα πραγματα και απο την αλλη πλευρα.....
