4x4fun.gr

Πολύ σκληρό για να πεθάνει

Το Defender είναι ένα driving icon και ίσως το τελευταίο ανόθευτο Land Rover. Πόσο έχει «προσαρμοστεί» στη σύγχρονη ζωή; Ο Γιώργος Σκευοφύλαξ παίρνει το ρόλο του Dr. Indiana Jones και εξερευνά την παράδοση.



Φωτογραφία: Γιώργος Κούτος

Τριτη απογευμα και η Γλυφαδα ζει τις τελευταίες ημέρες καλοκαιρίας και δόξας ενός προαστίου που είναι κοντά σε θάλασσα. Όμορφος κόσμος, περιφέρεται στα μαγαζιά, πίνει καφέ, κινείται… Κινείται ενώ εγώ κάνοντας λάθος σε μία διασταύρωση είμαι στη μέση ενός μποτιλιαρίσματος προσπαθώντας να βρω διέξοδο και να οδηγήσω 20 χιλιόμετρα μακριά προς την αντίθετη κατεύθυνση. Κάθομαι τόσο ψηλά, ώστε να εποπτεύω τα καλλίγραμμα πόδια της κοπέλας στο Mini δίπλα μου. Με καταλαβαίνει και αντιδρά με κομπλιμέντο: «Ωραίο αυτοκίνητο». Πριν προλάβω να πω ευχαριστώ έχει απομακρυνθεί και εγώ μένω με σβηστό κινητήρα να ακούω τα «κομπλιμέντα» (στα γαλλικά) του ταξιτζή και του κούριερ με το scooter, που έχασαν το φανάρι. Ευτυχώς βρίσκω μία θέση parking, αφήνω το… αυτοκίνητο. Παίρνω έναν καφέ και προσπαθώ να συνέλθω από το κύμα εμπειριών που είχα μέσα σε 5 μόλις χιλιόμετρα με ένα Land Rover Defender 110 diesel.

Πρώτα από όλα η εμφάνισή του: Το 110 αφορά το μήκος του σε ίντσες, που σημαίνει πως έχω την έκδοση με το μακρύ μεταξόνιο. Οι οπτικές διαφοροποιήσεις σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές περιορίζονται στις εξής δύο: Το «bubble», το εξόγκωμα δηλαδή στο καπό για να χωρέσει ο κινητήρας Duratorq της Ford των 122 ίππων από το Transit και η απουσία των κλασικών αεραγωγών κάτω από το παρμπρίζ. Κατά τα άλλα, βλέπω και πάλι τους εξωτερικούς μεντεσέδες στις πόρτες (για την αφαίρεσή τους) αλλά και αυτούς κάτω από το εμπρός τζάμι. Φυσικά, οι ζάντες είναι σιδερένιες και για να μπερδευτώ ακόμη περισσότερο για το τι οδηγώ οι διαστάσεις των M+S ελαστικών ακολουθούν το μετρικό σύστημα των φορτηγών… Οι αλλαγές που δεν βλέπω αφορούν το σύστημα μετάδοσης, των 6 πλέον σχέσεων. Τώρα η 1η είναι ακόμη πιο «κοντή» ενώ η 6η χρησιμεύει για πιο ξεκούραστα -τρόπος του λέγειν- ταξίδια και καλύτερη οικονομία καυσίμου - επίσης τρόπος του λέγειν.Στο εσωτερικό (μόλις καταφέρω να ανέβω χωρίς το έξτρα σκαλοπάτι) βλέπω πως η κατάσταση έγινε λίγο πιο σύγχρονη: Το ταμπλό έχει επιτέλους αλλάξει, καθώς το προηγούμενο layout προερχόταν από το «110» του 1983 το οποίο προερχόταν από τη σειρά III του 1971. Οι ιδιοκτήτες του Discovery 3 θα αναγνωρίσουν μερικά από τα όργανα ελέγχου στο νέο Defender, ενώ οι προδιαγραφές μού δίνουν εγγυήσεις πως το νέο σύστημα θέρμανσης/ εξαερισμού θα ξεθολώνει το παρμπρίζ πολύ πιο γρήγορα.

Τα καθίσματα είναι πιο άνετα, τα παράθυρα ηλεκτρικά και η εργονομία απλώς αποδεκτή, καθώς οι διακόπτες δεν είναι πια σκορπισμένοι σε όλο το ταμπλό, αλλά έχουν περιοριστεί στο κέντρο της κονσόλας. Από την άλλη, το χειρόφρενο θα το βρείτε σε όρθια θέση δίπλα στο κιβώτιο ταχυτήτων (θέλει συνήθεια). Αυτό που πραγματικά απαιτεί προσαρμογή είναι η θέση οδήγησης: Το τιμόνι είναι σε φυσιολογική θέση, όμως τα πεντάλ είναι λίγο πιο αριστερά απ’ ό,τι συνήθως. Αριστερά είναι και ο διακόπτης για τη μίζα, ενώ για να βάλω σε λειτουργία τον κινητήρα πρέπει να γυρίσω το κλειδί ανάποδα… Φυσικά με διαφορετικό κλειδί ανοίγουν οι πόρτες και με διαφορετικό η τάπα του ρεζερβουάρ.

Ο θόρυβος από τον κινητήρα κυριαρχεί στην καμπίνα. «Είναι ακόμη κρύος» σκέφτομαι, αλλά καθώς κοιτάζω το όργανο της θερμοκρασίας διαψεύδομαι. Αργότερα νομίζω πως ηρεμεί λίγο αλλά μάλλον τον συνήθισα. Ο συμπλέκτης είναι σκληρός και το κιβώτιο ταχυτήτων στο… περίπου. Ευτυχώς, η ροπή φροντίζει ώστε να μην το χρησιμοποιώ πολύ. Τα φρένα χρειάζονται δύναμη για να νιώσω το αίσθημα της επιβράδυνσης, όμως προσαρμόζομαι σε αυτό γρήγορα. Η επόμενη ημέρα αλλάζει την καλοκαιρία σε κατακλυσμό, οπότε σκέφτομαι ότι ήρθε η ώρα για μια ωραία βόλτα, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του «Landie». Το μεγάλο ύψος και ο πετρελαιοκινητήρας του μου επιτρέπουν να περάσω από τις λίμνες, που έχουν σχηματιστεί κάτω από τις γέφυρες και στις άκρες του δρόμου. Η πραγματική ευτυχία έρχεται μόλις εγκαταλείπω το… οδικό δίκτυο. Όπου υπήρχε δρόμος, η βροχή έχει τοποθετήσει πέτρες. Το χώμα είναι λάσπη ενώ παντού υπάρχουν κλαδιά και βαθιά χαντάκια από τα νερά. Αρχικά διαλέγω προσεκτικά την πορεία μου αλλά σε λίγο βλέπω πως δεν χρειάζεται. Η ροπή του κινητήρα φροντίζει ώστε να διατηρώ σταθερή την παροχή ισχύος. Κάνω λάθος επιλογή και η δεξιά πλευρά βυθίζεται σε ένα χαντάκι. Επιλέγω τα «κοντά» και το Landie γίνεται από ακίνητο... αυτοκίνητο. Η λάσπη δεν περιορίζει τις επιλογές μου, ενώ οι κραδασμοί από τις πέτρες στο μονοπάτι δεν φτάνουν στα χέρια μου. Η θερμοκρασία έχει πέσει και όντως το νέο σύστημα θέρμανσης/εξαερισμού ξεθολώνει το τζάμι γρήγορα. Προσπαθώ να συνηθίσω τους μικρούς καθαριστήρες, αλλά και να ρυθμίσω τους καθρέφτες, καθώς δεν είναι ηλεκτρικοί. Πόσω μάλλον θερμαινόμενοι. Φτάνω σε ένα σημείο όπου μπορώ να δω την πόλη από ψηλά. Όντως το Defender έχει εξελιχθεί αρκετά. Τόσο, ώστε να είναι απλώς αποδεκτό. Όμως δεν είναι η εξέλιξη που το κάνει αγαπητό αλλά ο χαρακτήρας, η χρηστικότητα. Αν δείτε το Defender απλώς σαν ένα όχημα εκτός δρόμου δεν θα ανακαλύψετε τις αρετές του. Στη Βρετανία το χρησιμοποιούν σαν αγροτικό όχημα, σαν εργαλείο. Επίσης εκεί δεν είναι τόσο υπερτιμημένο και για το λόγο αυτό το χρησιμοποιούν όσοι το έχουν ανάγκη…

topgear.gr