τα καταφερα!!
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Οκτ 09, 2008 10:17 amη ιστορια ενος νεου τζιπα.
Σαν παιδι και εγω ειχα ονειρα.
Ονειρα που φανταζαν μακρινα.
Με πισμα,κοπο και χρονο καταφερα να κανω ενα απο αυτα να βρισεκται στο πισω μερος του σπιτιου.
Να γιαλιζουν οι λαμαρινες του.
εβγαινα καθε πρωι και μονολογουσα.
"ειναι αληθεια".
" τα καταφερα".
" πηρα το πρωτο μου τζιπ".
Αρχιζοντας λοιπον δειλα-δειλα να "παταω" χωματινους δρομους,μικρα ποταμακια,ηθελα να φτασω και λιγο παραπερα.
ηθελα να φτασω σε κατι αγνωστο για μενα.
ηθελα να τα καταφερω.να παω πιο ΨΗΛΑ.
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΛΙΓΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ
Εψαξα.
βρηκα ανθρωπους εμπειρους.γνωστες του βουνου σαν να ειναι το σπιτι τους.
Αυτους που αναζητουν να πανε πιο ψηλα.
Αυτους που παντα θαυμαζα.
Πηρα τη μεγαλη αποφαση να τους ακολουθησω.
Να νιωσω και εγω λιγο απο την εδρεναλινη στο ζενιθ.
ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ. ΕΦΤΑΣΑ ΨΗΛΑ.
Ενιωσα κομματι της φυσης.
Ενιωσα να γινομαι ενα με το βουνο.
Ηταν υπεροχα.με ενα μελανο σημειο των συναισθηματων μου.
Ενιωσα αυτο το ριγος που διαπερναει το κορμι σου οταν ταλαντευεσαι αναμεσα στη διασκεδαη και στην καταστροφη.
Στην καταστροφη της υγειας σου.
Στην καταστροφη των "ονειρων" σου βλεποντας τα να γινονται παλιοσιδερα.
Στην αβασταχτη δυσκολια της τσεπης να ξανακανει τα "ονειρα" να σταθουν στις ροδες τους.
Τελικα αυτο το ρισκο δεν ειναι για μενα.
Θα παραμεινω στους απλους χωματοδρομους δινοντας στον εαυτο μου την ευκαιρια να χαρει το "ονειρο" που τοσο μοχθησε γιαυτο.
να μπορω να ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΩ μαζι του.
να μπορω (HAVE FUN ) που λενε και οι φιλοι μας αμερικανοι.
Σαν παιδι και εγω ειχα ονειρα.
Ονειρα που φανταζαν μακρινα.
Με πισμα,κοπο και χρονο καταφερα να κανω ενα απο αυτα να βρισεκται στο πισω μερος του σπιτιου.
Να γιαλιζουν οι λαμαρινες του.
εβγαινα καθε πρωι και μονολογουσα.
"ειναι αληθεια".
" τα καταφερα".
" πηρα το πρωτο μου τζιπ".
Αρχιζοντας λοιπον δειλα-δειλα να "παταω" χωματινους δρομους,μικρα ποταμακια,ηθελα να φτασω και λιγο παραπερα.
ηθελα να φτασω σε κατι αγνωστο για μενα.
ηθελα να τα καταφερω.να παω πιο ΨΗΛΑ.
ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΛΙΓΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ
Εψαξα.
βρηκα ανθρωπους εμπειρους.γνωστες του βουνου σαν να ειναι το σπιτι τους.
Αυτους που αναζητουν να πανε πιο ψηλα.
Αυτους που παντα θαυμαζα.
Πηρα τη μεγαλη αποφαση να τους ακολουθησω.
Να νιωσω και εγω λιγο απο την εδρεναλινη στο ζενιθ.
ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ. ΕΦΤΑΣΑ ΨΗΛΑ.
Ενιωσα κομματι της φυσης.
Ενιωσα να γινομαι ενα με το βουνο.
Ηταν υπεροχα.με ενα μελανο σημειο των συναισθηματων μου.
Ενιωσα αυτο το ριγος που διαπερναει το κορμι σου οταν ταλαντευεσαι αναμεσα στη διασκεδαη και στην καταστροφη.
Στην καταστροφη της υγειας σου.
Στην καταστροφη των "ονειρων" σου βλεποντας τα να γινονται παλιοσιδερα.
Στην αβασταχτη δυσκολια της τσεπης να ξανακανει τα "ονειρα" να σταθουν στις ροδες τους.
Τελικα αυτο το ρισκο δεν ειναι για μενα.
Θα παραμεινω στους απλους χωματοδρομους δινοντας στον εαυτο μου την ευκαιρια να χαρει το "ονειρο" που τοσο μοχθησε γιαυτο.
να μπορω να ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΩ μαζι του.
να μπορω (HAVE FUN ) που λενε και οι φιλοι μας αμερικανοι.
