Χειμώνιασε(Το χρονικό μιας τούμπας!)
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 25, 2008 8:18 pmKαι εκεί που δε θές να πιστέψεις οτι χειμώνιασε.........
Προψές λοιπόν ξύπνησα νωρίτερα από τη συνηθισμένη ώρα (πράγμα περίεργο..),
ντύθηκα,έγινα μια κούκλα(όχι πως δεν είμαι δηλαδή),έφαγα και πρωϊνό(αυτό κι
αν είναι πολύ περίεργο!) και ξεκίνησα για τη δουλειά.
Αντιπροψές είχαμε γιορτές και πανηγυρια και είχα σχετικά καλή διάθεση(τελικά πολλά
περίεργα είχαν μαζευτεί και έπρεπε να το καταλάβω....)
Ξεκινώ από το σπίτι,περπατάω 7-8 λεπτά και πιάνει βροχή.Καινούριο φορεματάκι,
καινούρια παπούτσια και μαλλί με νέες ολοκαίνουριες ανταύγειες και να με πιάσει
βροχή στο δρόμο;;Η διάθεσή μου έφτιαξε ακόμα περισσότερο!Επιτέλους,νά και κάτι
που δεν πάει καλά!Ζώ ακόμη!!Ξύπνησα έχοντας το μυαλό μου το "It's a wonderfull
world"!!!Με το που πιάνει η βροχή,άρχισα να τραγουδάω(από μέσα μου πάντα,μή γίνω
τελείως ρόμπα!) το καμμένο Hit-άκι αυτής της εποχής :
"Έχω την αίσθησηηηηηηηηη / Την έκτη αίσθησηηηηηηηηηηηηη/
και κάθε βράδυ σε βλέπω στ'όνειρο μουουουουουουου/
Στο λέω αισθάνομαιαιαιαιαιαιαιαιαι/το διαισθάνομαιαιαιαιαιαιαι/
Πως κάτι τρέχει με σένανε Μωρό μουουουουουου!!!!!!!!!"
και παρ'ολη τη βροχή εγώ σαν παιδί του αγρού και όχι κομπλεξικό κοριτσάκι
της πόλης καθόλου δεν πτοούμαι και βάζω το μικρό ξανθό μυαλό μου να σκεφτεί.
"Καλέ ο μπαμπάς!Θα πάρω το μπαμπά να έρθει να με πάρει!"
69xxxxxxxxx....Τουτ...τουτ.....τουτ..τουτ................
-Καλημέεεεεεεεεερα μπαμπάκα!!
-Καλημέρα!
-Πού είσαι;Μπορείς να έρθεις να
με πάρεις γιατί βρέχει;
-γαμώτο είμαι μακρυα.Ταξί δεν περνάει;
-Τσου......
-Ατύχησες...Πρόσεχε στο δρόμο!
-ΟΚ,θα τα πούμε μετά.
Σκατά.Γονείς.Όταν τους χρειάζεσαι...Αααααα...!Θα
πάρω τον φίλο μου τον Χ.που είναι κοντά!!!!!!!!
69xxxxxxx...Τούουουουτ...Τουουουουουουτ..
-Έλα,καλημέρα!
-Καλημέρα .Πού είσαι;Είσαι μακρυά;
-Ναί,πάω στονμπλα μπλα μπλα μπλα.......... ....
-Ωωωωω...Βρέχει και ταξί ούτε δείγμα και ο μπαμπάς μου δε μπορεί
να έρθει και τί κάνουμε;
-Σε μισή ώρα μπορώ να έρθω να σε πάρω.Μπορείς να αργήσεις λίγο
σήμερα;
-'Οχι μωρέ,έχω δουλειές να κάνω..Άσε και βλέπουμε.
-ΟΚ,οτι θές πάρε με τηλ και να προσέχεις στο δρόμο.
Μα καλά,είναι δυνατόν;Τί να προσέχω;Μην πατήσω κανέναν με τα πόδια;
Τί πάθανε όλοι σήμερα και μου λένε να προσέχω;
Α!Ταξί είναι αυτό;Καλέ η πιάτσα είναι,κάτσε να περάσω το δρόμο..Περπατάω
σιγά-σιγά,βλέπω αρκετά μακρυά μου μπακουράμαξο.
Ξέρετε τώρα,αυτά τα καραχαμηλωμένα,με τα καραφιμέ τζάμια και την εξάτμιση
όχι απλά μπουρί σόμπας,ερτγοστασίου θα έλεγα.Δέ δίνω σημασία.Καλέ αυτός
πατάει γκάζι και έρχεται κατα πάνω μου;;;Το ένστικτο της επιβίωσης.....
Τρέχααααααααααααααα,θα σε πατήσει ο κάγκουρας κακομοίραααααααααααα....
Κάνω το τελευταίο βήμα προς τη σωτηρία μου και Φλούτς...Πάρτο κάτω το linaki,
στο λιγδιασμένο δρόμο,και χέσε και όοοοοοοολα τα καινούρια που φοράει επάνω της,
και συγκεντρώσου στον απίστευτο πόνο όλης της δεξιάς της πλευράς.Τό'πιασες;
Τρέχει εκεί κόσμος,με σήκωσε ένας κύριος..Σκατά,85 χρονών αισθάνθηκα.Είδα οτι
σταμάτησε ο κάγκουρας και κοιτούσε μην έπαθα τίποτα.Τί φταίει κι αυτός;Τσάμπα
τον καταράστηκα με όοοοοοοοοοοολες τις κατάρες που μου είχε μάθει η γιαγιά μου η
Σμυρνιά(που δεν έχω γιαγιά Σμυρνιά αλλά κουβέντα να γίνεται).
Όλη μουτζουρωμένη και λιγδιασμένη και τα νεύρα μου κρόσσια.Με πήρε το παράπονο.
Πολύ παράπονο όμως.Δηλαδή αν είχα γεννηθεί 40 χρόνια πρίν θα την είχα φάει τη Μάρθα
Βούρτση,το Νίκο Ξανθόπουλο (το παιδί του λαού καλέ!) και το Βασιλάκη Καϊλα μαζί.
Και τελικά θέλω δε θέλω να το πιστέψω,χειμώνιασε παιδάκια.Άλλοι για να το καταλάβουν
ψωνίζουν σχολικά,άλλοι ανάβουν το τζάκι..
Ε,εγώ περδικλιάζομαι(=πέφτω,τσακίζομαι) με τις πρώτες βροχές.Πού είναι το περίεργο δηλαδή;
Άντε και καλές τζιπόβολτες και καλά λασπώματα!!!!Τί μόνο εγώ θα είμαι λασπωμένη;;;;;;;;;
Προψές λοιπόν ξύπνησα νωρίτερα από τη συνηθισμένη ώρα (πράγμα περίεργο..),
ντύθηκα,έγινα μια κούκλα(όχι πως δεν είμαι δηλαδή),έφαγα και πρωϊνό(αυτό κι
αν είναι πολύ περίεργο!) και ξεκίνησα για τη δουλειά.
Αντιπροψές είχαμε γιορτές και πανηγυρια και είχα σχετικά καλή διάθεση(τελικά πολλά
περίεργα είχαν μαζευτεί και έπρεπε να το καταλάβω....)
Ξεκινώ από το σπίτι,περπατάω 7-8 λεπτά και πιάνει βροχή.Καινούριο φορεματάκι,
καινούρια παπούτσια και μαλλί με νέες ολοκαίνουριες ανταύγειες και να με πιάσει
βροχή στο δρόμο;;Η διάθεσή μου έφτιαξε ακόμα περισσότερο!Επιτέλους,νά και κάτι
που δεν πάει καλά!Ζώ ακόμη!!Ξύπνησα έχοντας το μυαλό μου το "It's a wonderfull
world"!!!Με το που πιάνει η βροχή,άρχισα να τραγουδάω(από μέσα μου πάντα,μή γίνω
τελείως ρόμπα!) το καμμένο Hit-άκι αυτής της εποχής :
"Έχω την αίσθησηηηηηηηηη / Την έκτη αίσθησηηηηηηηηηηηηη/
και κάθε βράδυ σε βλέπω στ'όνειρο μουουουουουουου/
Στο λέω αισθάνομαιαιαιαιαιαιαιαιαι/το διαισθάνομαιαιαιαιαιαιαι/
Πως κάτι τρέχει με σένανε Μωρό μουουουουουου!!!!!!!!!"
και παρ'ολη τη βροχή εγώ σαν παιδί του αγρού και όχι κομπλεξικό κοριτσάκι
της πόλης καθόλου δεν πτοούμαι και βάζω το μικρό ξανθό μυαλό μου να σκεφτεί.
"Καλέ ο μπαμπάς!Θα πάρω το μπαμπά να έρθει να με πάρει!"
69xxxxxxxxx....Τουτ...τουτ.....τουτ..τουτ................
-Καλημέεεεεεεεεερα μπαμπάκα!!
-Καλημέρα!
-Πού είσαι;Μπορείς να έρθεις να
με πάρεις γιατί βρέχει;
-γαμώτο είμαι μακρυα.Ταξί δεν περνάει;
-Τσου......
-Ατύχησες...Πρόσεχε στο δρόμο!
-ΟΚ,θα τα πούμε μετά.
Σκατά.Γονείς.Όταν τους χρειάζεσαι...Αααααα...!Θα
πάρω τον φίλο μου τον Χ.που είναι κοντά!!!!!!!!
69xxxxxxx...Τούουουουτ...Τουουουουουουτ..
-Έλα,καλημέρα!
-Καλημέρα .Πού είσαι;Είσαι μακρυά;
-Ναί,πάω στονμπλα μπλα μπλα μπλα.......... ....
-Ωωωωω...Βρέχει και ταξί ούτε δείγμα και ο μπαμπάς μου δε μπορεί
να έρθει και τί κάνουμε;
-Σε μισή ώρα μπορώ να έρθω να σε πάρω.Μπορείς να αργήσεις λίγο
σήμερα;
-'Οχι μωρέ,έχω δουλειές να κάνω..Άσε και βλέπουμε.
-ΟΚ,οτι θές πάρε με τηλ και να προσέχεις στο δρόμο.
Μα καλά,είναι δυνατόν;Τί να προσέχω;Μην πατήσω κανέναν με τα πόδια;
Τί πάθανε όλοι σήμερα και μου λένε να προσέχω;
Α!Ταξί είναι αυτό;Καλέ η πιάτσα είναι,κάτσε να περάσω το δρόμο..Περπατάω
σιγά-σιγά,βλέπω αρκετά μακρυά μου μπακουράμαξο.
Ξέρετε τώρα,αυτά τα καραχαμηλωμένα,με τα καραφιμέ τζάμια και την εξάτμιση
όχι απλά μπουρί σόμπας,ερτγοστασίου θα έλεγα.Δέ δίνω σημασία.Καλέ αυτός
πατάει γκάζι και έρχεται κατα πάνω μου;;;Το ένστικτο της επιβίωσης.....
Τρέχααααααααααααααα,θα σε πατήσει ο κάγκουρας κακομοίραααααααααααα....
Κάνω το τελευταίο βήμα προς τη σωτηρία μου και Φλούτς...Πάρτο κάτω το linaki,
στο λιγδιασμένο δρόμο,και χέσε και όοοοοοοολα τα καινούρια που φοράει επάνω της,
και συγκεντρώσου στον απίστευτο πόνο όλης της δεξιάς της πλευράς.Τό'πιασες;
Τρέχει εκεί κόσμος,με σήκωσε ένας κύριος..Σκατά,85 χρονών αισθάνθηκα.Είδα οτι
σταμάτησε ο κάγκουρας και κοιτούσε μην έπαθα τίποτα.Τί φταίει κι αυτός;Τσάμπα
τον καταράστηκα με όοοοοοοοοοοολες τις κατάρες που μου είχε μάθει η γιαγιά μου η
Σμυρνιά(που δεν έχω γιαγιά Σμυρνιά αλλά κουβέντα να γίνεται).
Όλη μουτζουρωμένη και λιγδιασμένη και τα νεύρα μου κρόσσια.Με πήρε το παράπονο.
Πολύ παράπονο όμως.Δηλαδή αν είχα γεννηθεί 40 χρόνια πρίν θα την είχα φάει τη Μάρθα
Βούρτση,το Νίκο Ξανθόπουλο (το παιδί του λαού καλέ!) και το Βασιλάκη Καϊλα μαζί.
Και τελικά θέλω δε θέλω να το πιστέψω,χειμώνιασε παιδάκια.Άλλοι για να το καταλάβουν
ψωνίζουν σχολικά,άλλοι ανάβουν το τζάκι..
Ε,εγώ περδικλιάζομαι(=πέφτω,τσακίζομαι) με τις πρώτες βροχές.Πού είναι το περίεργο δηλαδή;
Άντε και καλές τζιπόβολτες και καλά λασπώματα!!!!Τί μόνο εγώ θα είμαι λασπωμένη;;;;;;;;;
