Χθές βρέθηκα σε μια συνάντηση με την παρέα των skarta 100 στο Ρίο,και κατάλαβα οτι ακόμη και αν υπήρχε η παραμικρή πιθανότητα συνεύρεσης μιας κοινής φόρμουλας,μετά απο όλα αυτά η πιθανότητα αυτή εξανεμίστηκε.
λουκα καλημερα....πραγματι ειναι δύσκολο να εισαι στην "μεση"(οταν οι "εντασεις" ανεβαινουν) αλλα απο την στιγμή που εσυ ο ιδιος εχεις ξεκαθαρισεις ευθυς εξαρχης τον ρολο σου δεν υπαρχει κανενα θεμα τουλαχιστον απο εδω.
σε παρακαλω θα ηθελα να μου πεις τι εγινε και η πιθανοτητα εξανεμιστηκε?
το "μετα απο ολα αυτα"...ποια??
ειναι κατακριτεο το γεγονος οτι ευθεως ο γκρεγκ αναρωτηθηκε τι γιναν ολες αυτες οι προσπαθειες ένωσης?
θεωρεις εσυ σωστη την αντιδραση του κωστα?
και βασικα ειναι δικαιωμα του καθενος να κανει οτι θελει....απλα μην λες απο την μια (και δεν αναφερομαι στον κωστα)" τι ωραια να ειμαστε μαζι " και απο την αλλη backstage να λες το αντιθετο....και βεβαιως με το ωραιοτατο "πατημα" που δόθηκε εξέφρασαν αυτο που πραγματικα θελαν(δικαιωμα τους)...
αλλα ξεχωρα απο αυτο μου προκαλει αλγηνη εντυπωση το ολο σκηνικο...ακομα και εγω που απαντησα σε ενα ποστ σε αυτο το τοπικ δεν μπορω να καταλαβω το "μετα απο ολα αυτα"...ουτε μπορω να καταλαβω και το αναλογο ποστ στο σιτε της λεσχης..εβρισε κανεις κανεναν? υποτιμησε κανεις κανεναν? ειπες κανεις αδελφη κανεναν? ασχοληθηκε κανενας με το status του καθενος?
πιστεύω οτι τόσο η συγνώμη όσο και η σιωπή είναι στοιχεία που χαρακτηρίζουν ανθρώπους με επίπεδο,αρκεί φυσικά να εκλαβάνονται ως κίνηση ευγένειας και όχι ..αδυναμίας
που πρεπει να ζητησω-ουμε συγνωμη? δεν ειναι ρητορικη ερωτηση....πραγματικα θελω να μαθω...πρωτος εγω θα ζητησω συγνωμη...που ομως? σε τι?
φιλε λουκα..και αφορα τον γράφοντα .....ολοι κάνουμε λάθη...ουδης "ασφαλτος" που λεει μια λαικη αοιδός ..αλλά πραγματικα αυτο που συμβαινει ειναι αλλοπρόσαλλο...εγω ειχα μια αντιπαραθεση με εναν και γιαυτο εφυγα....αυτη η αντιπαραθεση "γεννησε" μια άλλη αντιπαραθεση που επουδενη δεν ηθελα με άλλον...στην πρωτη αντιπαραθεση δεν θα κανω κανενα σχολιο..η ιστορια εδειξε ποιος ειχε δικιο και ποιος αδικο...στην δευτερη αντιπαραθεση ομως πραγματικα επεσα απο τα συννεφα...ακομα και τωρα επειτα απο ενα χρονο δεν ξερω τι εχω κανει....με ενα sms και ενα email μου γνωστοποιηθηκε η αποφαση της διαγραφης μου απο φιλος...χωρις απολογια..χωρις να ξερω τι εχει γινει...και το κυριοτερο κατηγορουμε χωρις αποδειξεις...παραταυτα σιωπησα...τι να εκανα...οι ενεργειες γιναν με συνοπτικες διαδικασιες..ετσι αντιλαμβανονται τα κολλητηλικια καποιοι που κατα τα αλλα (δεν το λεω ειρωνικα) ειναι αξιολογοι και εντιμοι ανθρωποι στην ζωη τους...
ας μου αποδειξει καποιος που εχω φταιξει και πρωτος θα ζητησω αγόγγυστα συγνωμη....
απο κει και περα ΔΕΝ ΕΧΩ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΜΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ...ετσι ειναι και οι υπολοιποι εδω.... αρα γεννατε το ερωτημα..που ειναι το "μετα απο ολα αυτα" οταν αμφοτεροι- περαν ελαχιστων εξαιρεσεων - δεν εχουν διαφορες μεταξυ τους?
δεν ειμαι ανθρωπος των αντιπαραθεσεων..ποτε δεν τις ηθελα..και παντα με ενοχλει οταν ακουω φιλιες να χαλιουνται..ποσο μαλλον οταν αυτο συμβαινει σε προσωπικο επιπεδο..ακομα και οταν "φωναξα" περισσοτερο μου βγηκε το αισθημα αδικιας παρα οτι αλλο....με ολα αυτα δεν θελω να δειξω οτι ειμαι Οσιομάρτυρας...εχω κανει λαθη επι λαθων...αλλα εχω την προθεση να τα αποδεχθω και να τα διορθωσω....στην πραξη και οχι στα λογια.
