To MPR13 όπως και οι προκάτοχοί του είναι εξελιγμένο στα όρια της κατηγορίας T2 που επιτρέπει την συμμετοχή πρωτοτύπων με λίγα μόνο κοινά μηχανικά μέρη με οχήματα ευρείας παραγωγής. Χρησιμοποιεί πλαίσιο από ατσάλινο χωροδυκτίωμα, αμάξωμα από συνθετικά υλικά με ίνες άνθρακα. Έχει ανεξάρτητη ανάρτηση με διπλά ψαλίδια και διπλά coilover σε κάθε τροχό. Ο κινητήρας είναι τετράλιτρος V6 με σύστημα μεταβολής χρονισμού βαλβίδων MIVEC και ξηρό κάρτερ, αποδίδει 270 PS / 5500 rpm και 417Nm / 4500 rpm. Είναι τοποθετημένος κατά μήκος, πίσω απ;o τον εμπρός άξονα. Το σύστημα μετάδοσης είναι μόνιμη τετρακίνηση με 3 διαφορικά, το μεσαίο με μηχανικό κλείδωμα ενώ τα εμπρός και πίσω είναι μπλοκέ της Xtrac που κλειδώνουν αυτόματα όταν χρειαστεί. Το κιβώτιο είναι σηριακό τύπου Ricardo και έχει 6 σχέσεις.
Η κατασκευή του πλαισίου ξεκινά με την συγκόλληση των σωλήνων από αεροπορικών προδιαγραφών ατσάλι. Το χωροδικτύωμα έχει σχεδιαστεί και βελτιστοποιηθεί σε Η/Υ για την μέγιστη δυνατή ακαμψία σε συνδυασμό με μικρό βάρος. Οι συγκολλήσεις γίνονται φυσικά σε περιβάλλον αδρανούς αερίου
Το επάνω μέρος που αποτελεί την οροφή/roll cage κατασκευάζεται σε ξεχωριστό κομμάτι ώστε να διευκολύνει την τοποθέτηση των μηχανικών μερών και ειδικότερα του πατώματος. Το τελευταίο κατασκευάζεται από σύνθετα υλικά και έχει πυρήνα κυψελοειδούς διατομής.
Στο παρακάτω διάγραμμα φαίνεται -απλουστευμένη- άποψη του βασικού πλαισίου:
Αξίζει να σημειωθεί το πόσο πίσω από τον εμπρός άξονα βρίσκεται ο κινητήρας, ουσιαστικά στο κέντρο του αυτοκινήτου. Επίσης από το διάγραμμα αυτό είναι εμφανές πως αν και το αυτοκίνητο φαίνεται αρκετά ψηλό, όλα τα μηχανικά μέρη βρίσκονται συγκεντρωμένα στο χαμηλότερο τμήμα του εξασφαλίζοντας χαμηλό κέντρο βάρους. Ο κινητήρας είναι πολύ συμπαγής και χρησιμοποιεί ξηρό κάρτερ ώστε να μπορεί να τοποθετηθεί χαμηλότερα. Το ξηρό κάρτερ επίσης φροντίζει για την σωστή λίπανση του στις τεράστιες κλίσεις στον εγκάρσιο και διαμήκη άξονα που παίρνει το αυτοκίνητο κατά την διάρκεια του αγώνα.
Οι αναρτήσεις αποτελούνται από διπλά ψαλίδια σε κάθε τροχό με αντιστρεπτικές δοκούς εμπρός και πίσω. Στο επάνω ψαλίδι κάθε τροχού αναρτόνται από δύο συμπαγή coilover με ξεχωριστό δοχείο αερίου για κάθε αμορτισέρ. Οι αναρτήσεις λόγω κανονισμού έχουν διαδρομή έως 250mm εμπρός/πίσω. Σε προηγούμενες χρονιές είχε χρησιμοποιηθεί ένα εξελιγμένο σύστημα αντιστρεπτικών δοκών της Kinetic το οποίο όμως πλέον έχει απαγορευτεί από την διοργάνωση
Οι τροχοί είναι φυσικά αλουμινίου (7Χ16) και τα λάστιχα είναι της BF Goodrich διαστάσεων: 235/85 - 16. Οι κανονισμοί επιβάλουν την χρήση ενός μόνο τύπου ελαστικού σε όλη την διάρκεια του αγώνα και η μόνη παρέμβαση των ομάδων για την αντιμετώπιση των ποικίλου τύπου εδαφών είναι η διαφοροποίηση της πίεσης τους. Παλαιότερα χρησιμοποιούνταν συστήματα που μπορούσαν να αυξομειώσουν την πίεση των ελαστικών μέσα από την καμπίνα, πλέον όμως αυτά έχουν απαγορευτεί και κάθε πλήρωμα πρέπει να ρυθμίζει την πίεση εξωτερικά κάτι που εκτός από χρονοβόρο μπορεί αν παραλειφθεί να οδηγήσει σε καταστροφή του ελαστικού ή ατύχημα, αν ξεχασθούν οι τροχοί με λάθος πιέσεις. Οι διακυμάνσεις στις χρησιμοποιούμενες πιέσεις είναι μεγάλες, από τα 3 bar που χρησιμοποιούνται σε βραχώδη εδάφη έως και 1.6 bar σε αμμόλοφους.
Αν και πολύ κοντό σε μήκος και ψηλό, το MPR13, όπως και οι προκάτοχοί του, έχει μελετηθεί σε αεροδυναμική σήραγγα ώστε να έχει την απαιτούμενη ευστάθεια για κίνηση με μεγάλες ταχύτητες (~200χαω) σε ανώμαλο έδαφος.
Ενδεικτικό της προσοχής στην ροή του αέρα για καλύτερη απαγωγή θερμότητας και αεροδυναμική είναι οι διάφορές εκδόσεις που δοκιμάστηκαν για το καπό του αγωνιστικού pajero για το 2007. Αυτό που τελικά χρησιμοποιήθηκε είναι η έκδοση στα αριστερά, με την μικρή εισαγωγή αέρα. Οι φωτογραφίες από τις άλλες δύο, την έκδοση χωρίς καθόλου αεραγωγούς στη μέση και την έκδοση με την μεγάλη εξαγωγή αέρα, είναι από τις δοκιμές πριν το Dakar του 2007
