ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ
Η χώρα μας σφύζει από πλούσια βλάστηση, ποτάμια, λίμνες και οροσειρές, που σε αυτά τα μέρη η μεταμόρφωση που πραγματοποιείται το φθινόπωρο είναι πολύ πιο έντονη, τόση, που ξεπερνάει τα όρια της σημασίας του όρου ομορφιά. Τα φύλλα των δέντρων αποκτούν καφέ - κόκκινες αποχρώσεις και όλο το φυσικό τοπίο φωτίζεται από κίτρινες, πορτοκαλιές και χρυσαφένιες ανταύγειες Το φθινόπωρο είναι η καλύτερη εποχή του χρόνου για off road εκδρομές, για να επισκεφτούμε μέρη που δεν τα έχουμε ξαναδεί και για τα οποία θα πρέπει να νοιώσουμε περήφανοι που ζούμε σε μια τόσο όμορφη χώρα σαν την Ελλάδα μας. Το www.4x4fun.gr πραγματοποίησε την πρώτη του εκδρομή μέσα σε ένα μαγευτικό φθινοπωρινό τοπίο ξεκινώντας από τα Καλάβρυτα και καταλήγοντας στην λίμνη Δόξης μέσο μιας χωμάτινης διαδρομής 68 χιλιομέτρων.
Ήταν μια εκδρομή που μπορούσε να συμμετέχει οποιοδήποτε κάτοχος τετρακίνητου, μια γενικά εύκολη και μικρή διαδρομή την οποία θα την συνιστούσαμε ανεπιφύλακτα σε όλους να την κάνουν αν μπορέσουν κάποια στιγμή. Εκτός της φυσικής ομορφιάς του τοπίου, τα συγκεκριμένα μέρη σφίξουν από πλούσια ιστορική και μυθολογική ιστορία. H αφετηρία της εκδρομής ήταν τα Καλάβρυτα. Από νωρίς άρχισαν να μαζεύονται αυτοκίνητα, κόσμος γέμισε το κέντρο των Καλαβρύτων και τους ξεσήκωσε με τα γέλια τους και την χαρά τους. Μεγάλοι ,παιδιά ,φίλοι και άγνωστοι μεταξύ τους όλοι κάθονταν μαζί και περίμεναν με ανυπομονησία να ξεκινήσει η εκδρομή. Από Πάτρα, από Αθήνα, από Κόρινθο και από άλλες πόλης ,συνολικά μαζεύτηκαν 34 αυτοκίνητα και αφού έγιναν οι απαραίτητες συστάσεις για θέματα ασφαλείας και για τους κανόνες του κομβόι, ξεκινήσαμε από τον τόπο θυσίας των Καλαβρύτων .
Ανεβαίνοντας προς χιονοδρομικό και σε πολύ μικρή απόσταση από τον τόπο θυσίας στρίψαμε αριστερά σε ένα χωματόδρομο που οδηγεί στο Βραχνή. Από εκεί και όσο προχωράς αρχίζεις και βλέπεις τα Καλάβρυτα να απομακρύνονται από το οπτικό σου πεδίο ,μέχρι κάποια στιγμή που μπαίνοντας σε ένα δάσος με φοβερά πλούσια βλάστηση ξεχνάς την πανοραμική εικόνα των Καλαβρύτων και απασχολείσαι πλέον με τα έλατα που πλημμυρίζουν το βλέμμα σου. Ψηλά και επιβλητικά έλατα και ανάμεσά τους κάποια νεογέννητα που αρχίζουν σιγά σιγά να πετάνε φρέσκα φυλλαράκια, προσπαθώντας να δυναμώσουν για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στα επερχόμενα χιόνια . Τελειώνοντας το δάσος μπήκαμε στο Βραχνή. Ένα χωριό που βρίσκεται σε 1300 μέτρα υψόμετρο, πνιγμένο γύρω γύρω από βουνά και έλατα. Τα σπίτια σκαρφαλώνουν αμφιθεατρικά στις απότομες πλαγιές του βουνού, σαν να συναγωνίζονται ποιο θα πρωτοπιάσει την καλύτερη θέση για να απολαύσει το μοναδικό τοπίο της κοιλάδας που απλώνεται από κάτω. Ένα αρκετά ιστορικό χωριό που η ιστορία του συνδέεται άμεσα με των Καλαβρύτων λόγω της μικρής απόστασης που τα χωρίζει. Φεύγοντας από Βραχνή βγήκαμε στο Σούβαρδο, το οποίο βρίσκεται σε υψόμετρο 1230 μέτρα πνιγμένο και αυτό μες στα έλατα. Περνώντας μέσα από το χωριό, οι κάτοικοι εντυπωσιασμένοι από το μέγεθος του κομβόι που επισκέφτηκε το χωριό τους πολύ ευγενικά μας καλημέριζαν.
Συνεχίσαμε την διαδρομή και αυτή την φορά το τοπίο άλλαζε. Εδώ πλέον επικρατούσε μεγάλη ποικιλία χρωμάτων. Ένιωθες σαν να είσαι ο πρωταγωνιστής ενός ζωγραφικού πίνακα με θέμα "όταν η φύση χορεύει με τα χρώματα". Ζεστά ,γλυκά ,γήινα χρώματα συνέθεταν πλέον το τοπίο. Στάση στα Αλώνια του Λουκά. Ένα μέρος για ατελείωτο παιχνίδι λόγω της εδαφικής μορφολογίας του. Εκεί άλλοι κάθισαν να ξεκουραστούν, άλλοι κάνανε παρέες και συζητούσαν τα όσα είχα δει μέχρι εκείνη την στιγμή, τα κοριτσάκια μάζευαν κυκλάμινα, τα αγοράκια βγήκαν ευκαιρία να παίξουν κυνηγητό, ενώ τα πιο μικρά παιδάκια της παρέας βρήκαν την ευκαιρία να παίξουν με τα αυτοκίνητα τους. Μετά από καμία ώρα ,έγινε ανασυγκρότηση του κομβόι και συνεχίσαμε την διαδρομή μας με προορισμό αυτή την φορά την λίμνη Τσιβλού, μια φυσική λίμνη η οποία δημιουργήθηκε το 1912 ,όταν από μια μεγάλη κατολίσθηση φράχτηκε η κοίτη του ποταμού Κράθη, με αποτέλεσμα δύο χωριά να εξαφανιστούν, δημιουργώντας έτσι δύο λίμνες. Με το πέρασμα των χρόνων η μια λίμνη ξεράθηκε, ενώ απέμεινε μόνο η προαναφερθείσα λίμνη που πήρε το όνομά της από το χωριό που υπήρχε εκεί. Η επίσημη ονομασία της είναι Μαυρολίμνη λόγο της καταστροφής που προκάλεσε. Η λίμνη έχει επιφάνεια 200 στρέμματα και βάθος 80 μέτρα και βρίσκετε σε υψόμετρο 800 μέτρων. Πλησιάζοντας προς την λίμνη και πριν αρχίσουμε να κατεβαίνουμε υπάρχει ένας τεράστιος βράχος στην άκρη του δρόμου που τον ανακαλύψαμε κάποια από τις προηγούμενες μέρες, όταν είχαμε πάει να γράψουμε την διαδρομή, που αν ανέβεις επάνω, αυτό που βλέπεις σε αφήνει άναυδο. Βρίσκεσαι στο πιο ψηλό σημείο ,νιώθεις ότι πετάς και από κάτω και σε πολύ μεγάλο βάθος βλέπεις την λίμνη Τσιβλου να ξεπροβάλει σαν σμαράγδι μες στο πράσινο που επικρατεί τριγύρω της. Κάναμε στάση για να μοιραστούμε με όλους τους συμμετέχοντες της εκδρομής αυτή την μοναδική εικόνα, οι οποίοι πραγματικά ενθουσιάστηκαν με αυτό που είδαν. Αρχίσαμε σιγά σιγά να κατεβαίνουνε προς την λίμνη όπου άλλοι κάθισαν για καφέ και άλλοι κατέβηκαν στην παραλία της λίμνης για να την θαυμάσουν και από κοντά.
Φεύγοντας και αφού κάναμε τον γύρω της λίμνης ,κατευθυνθήκαμε προς το χωρίο Ζαρουχλα. Ήταν το μοναδικό κομμάτι της διαδρομής που ήταν άσφαλτο, αλλά δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Στο τέλος του κεντρικού δρόμου του χωριού και καταλήγοντας σε μια διασταύρωση ακολουθήσαμε τον δρόμο που οδηγεί προς Φενεό. Αυτή την φορά ταξιδέψαμε μέσα σε ένα πυκνοφυτεμένο δάσος ,γεμάτο από έλατα, μαυρόπευκα, πλατάνια, κέδρους, καστανιές, καρυδιές κ.α. Εκατοντάδες τόνοι κορμών στοιβαγμένοι στην άκρη ,περιμένοντας τους χωρικούς να τους μαζέψουν, έδιναν μια χειμωνιάτικη πινελιά στο τοπίο αφήνοντας την φαντασία μας να ταξιδέψει. Πόσο δύσκολο, αλλά ταυτοχρόνως πόσο όμορφο μπορεί να είναι το να ζεις τον χειμώνα σε τέτοια μέρη. Να ξυπνάς το πρωί και να τα βλέπεις όλα γύρω σου στολισμένα με φρέσκο χιόνι. Εικόνες καθημερινές που σίγουρα δυσκολεύουν την ζωή των κατοίκων αυτών των χωριών, αλλά για εμάς που ζούμε σε μεγάλες πόλεις, ανύπαρκτες και νοσταλγικές. Μέτα από ταξίδι 6 ωρών Φτάσαμε στον τελικό μας προορισμό την καταπράσινη, ήρεμη λίμνης Δόξης, που στα νερά της αντανακλώνται τα γύρω βουνά, και η οποία θεωρείτε μια από τις ωραιότερες της Ελλάδας Η λίμνη Δόξης είναι μια αρκετά πρόσφατη τεχνητή λίμνη που δημιουργήθηκε ,όταν αποστραγγίστηκε η λίμνη που υπήρχε στο οροπέδιο του Φενεου, διοχετεύοντας τα νερά της σε κατακόμβες που υπάρχουν στα γύρω βουνά. Σήμερα πιστεύεται ότι τα νερά του οροπεδίου ξεβράζουν στις πηγές του Λάδωνα. Σύμφωνα με την μυθολογία αυτές οι καταβόθρες, είναι έργα του ημίθεου Ηρακλή, ο οποίος έχοντας δεσμούς αίματος με την περιοχή αποφάσισε να την λυτρώσει από το έλος, που σχηματιζόταν τον χειμώνα και να αποδώσει στους κατοίκους της, το εύφορο έδαφος. Κατασκεύασε λοιπόν μεγάλα κανάλια, τα οποία ακόμη και σήμερα λειτουργούν ικανοποιητικά. Εδώ ήταν και ο τερματισμός της εκδρομής μας. Μιας εκδρομής που ικανοποίησε όλες μας τις αισθήσεις, όλες… εκτός μίας, που και για αυτήν όμως είχαν φροντίσει επιμελώς οι υπεύθυνοι του 4χ4fun, έχοντας παραγγείλει γουρουνοπούλα στη σούβλα, σε ένα χωριό που βρίσκετε δίπλα στην λίμνη Δόξης, στα Καλύβια. Σε λιγότερο από 10 λεπτά το μαγαζί γέμισε από 80 άτομα ,οι όποιοι δοκίμασαν όλες τις νοστιμιές του καταστήματος. Όσο για την γουρουνοπούλα…όπως ήταν φυσικό,δεν έμεινε κόκκαλο. Έτσι τελείωσε η πρώτη εκδρομή μας , αφήνοντας σε όλους όσους ακολούθησαν ένα χαμόγελο στα χείλη από την ικανοποίηση που εισέπραξαν από μία τόσο γεμάτη και διαφορετική ημέρα και σε όλους εμάς τους οργανωτές του 4χ4fun την δύναμη να ξεκινήσουμε να ετοιμάσουμε την επόμενη εκδρομή μας για να μπορέσουμε να ικανοποιήσουμε για άλλη μια φορά όλους αυτούς που μας εμπιστεύονται και μας συντροφεύουν σε αυτές τις εξορμήσεις μας.